Laura: ‘Mijn broer wil voortaan liever alleen op vakantie, omdat hij mijn zoon niet kan uitstaan’

herfstuitjes-eindhoven-kinderen

Iedere herfstvakantie gaat Laura met haar gezin en dat van haar broer een paar dagen weg. Een familietraditie waar ze ondanks de nodige onderlinge irritaties altijd naar uitkeek. Tot haar broer Stefan na de laatste vakantie vertelde dat hij voortaan liever alleen met zijn eigen gezin weggaat.

Lees verder onder de advertentie

Laura, getrouwd, moeder van Emma (11) en Noah (4): “Al jaren gaan mijn broer Stefan en ik in de herfstvakantie samen met onze gezinnen een paar dagen weg. Meestal boeken we voor vier nachten een vakantiehuisje op een park ergens in Nederland of België. Niet te ver weg en ook niet met een vol programma. Het gaat er vooral om dat we als familie samen zijn.

Lees verder onder de advertentie

Ik vond dat altijd een fijne traditie. Natuurlijk zit je met twee gezinnen behoorlijk op elkaars lip en is er weleens irritatie, maar dat hoort er voor mij ook een beetje bij. Tot Stefan na de afgelopen herfstvakantie ineens vertelde dat hij het niet meer zag zitten. Hij wilde voortaan liever alleen met zijn eigen gezin op vakantie. Vooral omdat er volgens hem ieder jaar gedoe is rondom Noah.

Noah kan pittig zijn

Dat Noah geen makkelijk kind is, hoef je mij echt niet te vertellen. Mijn man en ik lopen daar thuis vaak genoeg tegenaan. Hij kan erg bezitterig zijn en als hij boos wordt, kan dat er heftig uitkomen. Dat gedrag praten we absoluut niet goed en we proberen hem daarin zo goed mogelijk te begeleiden.

Juist omdat wij iedere dag met die moeilijke momenten omgaan, weet ik ook hoe intens het kan zijn. Ik verwacht niet van mijn familie dat ze alles maar leuk vinden, omdat Noah mijn zoon is. Maar achter zijn gedrag zit ook een jongetje van vier dat er heel graag bij wil horen. En als hij merkt dat andere kinderen hem niet willen, komt dat hard binnen.

Lees verder onder de advertentie

Niet meer bij Menno slapen

Dat speelt bijvoorbeeld rondom het slapen. Mijn dochter Emma is elf en slaapt tijdens onze familievakanties meestal samen met haar nichtje Lisa van tien. Die twee zijn heel close. Noah deelt dan een kamer met zijn neef Menno van acht. Alleen snurkt Noah behoorlijk hard door zijn dubbelzijdige schisis. Menno heeft inmiddels meerdere keren gezegd dat hij daardoor niet meer met Noah op een kamer wil slapen.

Lees verder onder de advertentie

En echt: ik snap hem. Mijn eigen dochter hoort Noah thuis vanuit haar slaapkamer ook en heeft er regelmatig last van. Het is vervelend als je niet kunt slapen doordat iemand naast je ligt te snurken. Alleen doet Noah het natuurlijk niet expres. Hij merkt wél dat zijn neef niet meer met hem op een kamer wil.

Vervolgens komt het erop neer dat Emma bij haar broertje moet slapen, terwijl zij juist zo uitkijkt naar die paar nachten samen met Lisa. Dan zit ik als moeder meteen klem. Ik snap Menno, ik snap Emma en tegelijkertijd breekt mijn hart voor Noah.

Er niet bij horen

Overdag gebeurt eigenlijk hetzelfde. Noah wil heel graag met de oudere kinderen meedoen. Alleen zitten Lisa en Menno niet altijd op een vierjarige te wachten. Zeker niet op een vierjarige die boos kan worden als iets niet gaat zoals hij wil. Soms zeggen ze dat hij niet mee mag doen. Dat begrijp ik ergens. Zij moeten ook gewoon kunnen spelen zonder steeds rekening te houden met hun jongere neefje.

Lees verder onder de advertentie

Maar ik heb ook gezien dat ze hem bewust buitensluiten of niet aardig tegen hem doen. Daar wordt Noah vervolgens verdrietig of boos van en voor je het weet, hebben we weer ruzie. Emma komt daardoor ook regelmatig tussen haar broertje en haar neef en nicht in te staan. Zij wil met Lisa en Menno spelen, maar neemt het tegelijkertijd voor Noah op. Voor haar is dat ook helemaal geen leuke positie.

‘Ik vind het gewoon niet gezellig’

Na de laatste vakantie zei Stefan dus dat hij dit niet meer wilde. Hij vond de vakanties door al het gedoe rondom Noah niet meer gezellig en wilde de volgende herfstvakantie liever alleen met zijn eigen gezin weg. Dat deed echt pijn. Ergens begrijp ik hem namelijk ook nog. Als je maar een paar dagen vakantie hebt, wil je ontspannen en niet steeds met ruzies tussen de kinderen bezig zijn. En ja, als ik heel eerlijk ben, draait een groot deel van die conflicten om Noah.

Lees verder onder de advertentie

Maar voor ons is dat geen vakantieprobleem. Dit is ons dagelijks leven. Wij kunnen na vier dagen niet naar huis gaan en denken: gelukkig, even geen gedoe meer met Noah. Wij zijn iedere dag bezig met zijn boosheid, zijn gedrag en alles wat daarbij komt kijken. Misschien kwam Stefans beslissing daarom extra hard aan.

Alsof hun kinderen altijd zo lief zijn

En ergens maakt het me ook boos. Want het is niet zo dat Lisa en Menno zich altijd voorbeeldig gedragen. Zij kunnen Noah bewust buitensluiten en zijn echt niet altijd aardig tegen hem. Begrijp me niet verkeerd: ik snap waarom ze soms geen zin hebben om met hem te spelen. Noah kan lastig zijn en zij zijn bovendien een stuk ouder. Maar als hij steeds te horen krijgt dat hij niet mee mag doen, wordt zijn gedrag daar niet beter van.

Lees verder onder de advertentie

Misschien ben ik daar als zijn moeder extra gevoelig voor. Afwijzing komt bij mij rondom Noah sowieso harder binnen. Met zijn voorgeschiedenis vind ik het ontzettend moeilijk om te zien dat hij het gevoel krijgt dat hij ergens niet bij hoort. En nu voelt het alsof niet alleen de kinderen, maar uiteindelijk ook mijn broer zegt: met Noah erbij hoeft het voor ons niet meer.

Voortaan apart

Komende herfstvakantie gaan we dus niet meer samen. Stefan gaat met zijn gezin zijn eigen plannen maken en wij gaan met z’n vieren weg. Misschien wordt het rustiger. Geen gedoe over wie bij wie moet slapen, geen strijd omdat Noah met de oudere kinderen wil meedoen en Emma hoeft niet meer het gevoel te hebben dat ze tussen haar broertje en haar nichtje en neefje moet kiezen.

Lees verder onder de advertentie

Misschien is apart op vakantie gaan uiteindelijk dus beter voor iedereen. Maar jammer vind ik het wel. Die paar dagen waren jarenlang ónze traditie als gezinnen. Ondanks alle ruzietjes hebben we namelijk ook genoeg gezellige momenten gehad. Misschien omdat ik als geen ander weet hoe moeilijk Noah soms kan zijn. Maar ik weet óók hoeveel meer hij is dan alleen die moeilijke momenten. En ik had gehoopt dat mijn broer dat ook zou blijven zien en het Noah ook zou gunnen.”

Soms kan het gedrag van je kind je als ouder behoorlijk aan het twijfelen brengen. Zo maakte Janine zich serieus zorgen nadat haar zoon iets bizar had gedaan. Lees hier waarom ze zich zelfs afvroeg of haar zoon stiekem een psychopaat is.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Facebook Twitter Whatsapp E-mail