Beeld: Pexels
De eerste schooldag is niet alleen een grote stap voor je vierjarige kleuter, maar ook voor jou als moeder. Laila (35) deelt haar ervaring over het loslaten van haar dochter bij deze mijlpaal.
Laila: “Daar liep ze. Met haar nieuwe rugtas op haar rug, te groot nog voor haar kleine lijfje. Haar staartjes wiebelden vrolijk mee bij elke stap. Ze huppelde, letterlijk, naast me. Alsof ze niet kon wachten op dit nieuwe avontuur. Ik liep naast haar met een steen in mijn maag en een brok in mijn keel die al sinds gisteravond vastzat. Vandaag begon haar basisschooltijd. Mijn kleine meisje. Mijn eerste. De baby die me moeder maakte. En ineens – ineens! – is ze een schoolkind.
Natuurlijk wist ik dat deze dag zou komen. Ik werk parttime, vier ochtenden in de week, dus ik heb haar altijd veel om me heen gehad. We hadden een ritme en onze routines. Onze dagen samen waren gevuld met knutselen, koekjes bakken, bibliotheekbezoekjes en veel knuffels op de bank. Maar nu is dat ineens voorbij. Niet helemaal, maar toch voelt het zo. Alsof ik haar kwijtraak.
Iedereen zegt: ‘Wat leuk, ze gaat naar school! Wat een mijlpaal!’ En ja, natuurlijk is het dat. Maar waarom voel ik dan vooral pijn? Alsof ik een bladzijde moet omslaan, terwijl ik nog midden in het vorige hoofdstuk zit. Ik probeer het voor haar niet te laten merken. Ze is enthousiast, blij en nieuwsgierig. Ze straalt. En daar ben ik zo ongelooflijk trots op. Dit klinkt dramatisch: maar toen ik haar handje losliet op het schoolplein, voelde het alsof iemand mijn hart er een stukje uit trok. Ze rende zonder om te kijken naar binnen. En ik bleef achter. Tranen op het schoolplein achter mijn zonnebril.
Thuis was het stil. Geen eindeloos geklets, geen ‘mama kijk eens!’ geen rommel in de woonkamer. Ik zette koffie, keek naar de klok en vroeg me af hoe het met haar ging. Zou ze al vriendjes maken? Zou ze weten waar de wc is? Heeft ze haar broodje al gegeten? Ze is klaar voor deze stap. Dat zie ik aan alles. Maar ik nog niet.
Loslaten doet pijn. Echt pijn. Het is een rouwproces in het klein. Je rouwt om een tijd die voorbij is, ook al komt er iets moois voor in de plaats. Ik weet dat er nieuwe avonturen op ons wachten. Dat er straks schoolpicknicks zijn, knutselwerkjes met haar naam in kinderlijke krulletters en verhalen aan tafel over juffen en vriendjes. Maar vandaag rouw ik even. Om wat was.”
Yolanthe deelt haar ervaring met de eerste schooldag van haar zoontje Xess: ‘Ik weet niet voor wie het spannender is… voor Xess of voor mij?!’
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Sanne Akkerman is bekend van haar sketchvideo’s op haar Instagramkanaal @laviesanne. Ze is moeder van James (11), Isé (8) en Amélie (3).
Zindelijk worden gaat nu eenmaal met ongelukjes. Maar dat haar peuter tijdens een vakantie aan de Costa Brava een complete glijbaan zou onderpoepen, zag Laura niet aankomen. En terwijl zij met het schaamrood op de kaken de boel mocht opruimen, zat haar man nietsvermoedend bij het zwembad.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
