Beeld: Pexels
De eerste schooldag is niet alleen een grote stap voor je vierjarige kleuter, maar ook voor jou als moeder. Laila (35) deelt haar ervaring over het loslaten van haar dochter bij deze mijlpaal.
Laila: “Daar liep ze. Met haar nieuwe rugtas op haar rug, te groot nog voor haar kleine lijfje. Haar staartjes wiebelden vrolijk mee bij elke stap. Ze huppelde, letterlijk, naast me. Alsof ze niet kon wachten op dit nieuwe avontuur. Ik liep naast haar met een steen in mijn maag en een brok in mijn keel die al sinds gisteravond vastzat. Vandaag begon haar basisschooltijd. Mijn kleine meisje. Mijn eerste. De baby die me moeder maakte. En ineens – ineens! – is ze een schoolkind.
Natuurlijk wist ik dat deze dag zou komen. Ik werk parttime, vier ochtenden in de week, dus ik heb haar altijd veel om me heen gehad. We hadden een ritme en onze routines. Onze dagen samen waren gevuld met knutselen, koekjes bakken, bibliotheekbezoekjes en veel knuffels op de bank. Maar nu is dat ineens voorbij. Niet helemaal, maar toch voelt het zo. Alsof ik haar kwijtraak.
Iedereen zegt: ‘Wat leuk, ze gaat naar school! Wat een mijlpaal!’ En ja, natuurlijk is het dat. Maar waarom voel ik dan vooral pijn? Alsof ik een bladzijde moet omslaan, terwijl ik nog midden in het vorige hoofdstuk zit. Ik probeer het voor haar niet te laten merken. Ze is enthousiast, blij en nieuwsgierig. Ze straalt. En daar ben ik zo ongelooflijk trots op. Dit klinkt dramatisch: maar toen ik haar handje losliet op het schoolplein, voelde het alsof iemand mijn hart er een stukje uit trok. Ze rende zonder om te kijken naar binnen. En ik bleef achter. Tranen op het schoolplein achter mijn zonnebril.
Thuis was het stil. Geen eindeloos geklets, geen ‘mama kijk eens!’ geen rommel in de woonkamer. Ik zette koffie, keek naar de klok en vroeg me af hoe het met haar ging. Zou ze al vriendjes maken? Zou ze weten waar de wc is? Heeft ze haar broodje al gegeten? Ze is klaar voor deze stap. Dat zie ik aan alles. Maar ik nog niet.
Loslaten doet pijn. Echt pijn. Het is een rouwproces in het klein. Je rouwt om een tijd die voorbij is, ook al komt er iets moois voor in de plaats. Ik weet dat er nieuwe avonturen op ons wachten. Dat er straks schoolpicknicks zijn, knutselwerkjes met haar naam in kinderlijke krulletters en verhalen aan tafel over juffen en vriendjes. Maar vandaag rouw ik even. Om wat was.”
Yolanthe deelt haar ervaring met de eerste schooldag van haar zoontje Xess: ‘Ik weet niet voor wie het spannender is… voor Xess of voor mij?!’
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Elsemieke (32) is samen met T (34), moeder van twee zoontjes (5 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Monique Westenberg (48) laat op Instagram zien hoe een ochtendroutine met zoon Dré (9) eruit ziet. Één ding is zeker: zonder deze gewoonte gaat Dré niet de deur niet.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
