Beeld: Pim Wessels
Het schiet nu behoorlijk op voor Pip Pellens. Op Instagram laat ze weten dat haar zwangerschapsverlof is begonnen en deelt ze prachtige foto’s van haar babybuik. Hét moment voor ons om Pip te vragen hoe het nu met haar gaat.
‘ver·lof (het; o; meervoud: verloven)
1 vergunning iets te doen, bv. om naar huis te gaan: zwangerschapsverlof’, schrijft ze bij de foto’s.
Het gaat heel goed met Pip en de kleine, zo vertelt ze. “Al wordt het gewoon wel wat zwaarder nu. Mijn brein doet alsof het drie weken vakantie heeft gehad en weer helemaal klaar is om er tegenaan te gaan. In mijn hoofd heb ik er helemaal zin in, maar mijn lijf doet het gewoon niet. Ik heb de energie niet en dat is heel frustrerend.”
“Ik heb de energie niet en dat is heel frustrerend”
Het verlof komt dan ook op een perfect moment voor Pip. “Ik moet zeggen dat het verlof stiekem wel fijn is, vooral zodat ik niets meer hoef van mezelf. De hitte maakt het er deze week niet makkelijker op, maar ik heb een waaier en een fan. I Will Survive!“
Pip en haar man Pim verwachten een dochter. Daarover vertelde ze eerder: “We voelden allebei dat het een meisje zou worden en dat gevoel bleek te kloppen. Toch gek is dat. Een jongetje was net zo welkom geweest, maar wanneer je het geslacht weet kun je toch nog beter een voorstelling maken en samen fantaseren over hoe het gaat zijn. Ik hoop dat ze net zo cute is als Pim. En net zo slim.”
Lees hier het hele interview met Pip >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
