Anne biecht op: ‘Ik poets de tanden van mijn kind niet’

Tandenpoetsen
Heather Serry
Heather Serry
Leestijd: 3 minuten

Tandenpoetsen hoort erbij, maar wat als je peuter er elke keer een complete veldslag van maakt? Anne (36) raakte na jaren van huilen, schoppen en krijsen de moed kwijt: “Ik poets de tanden van mijn kind niet meer.”

Lees verder onder de advertentie

Anne: “Ik weet dat ik hier waarschijnlijk geen moederprijs mee win, maar ik poets de tanden van mijn dochter van drie jaar niet.

Goede moed

Natuurlijk begon ik vol goede moed. Twee keer per dag tandenpoetsen hoorde erbij, net als voorlezen voor het slapengaan en voldoende groente eten. Tenminste, dat dacht ik. Maar mijn dochter bleek daar een heel andere mening over te hebben.

Zodra de tandenborstel in beeld verschijnt, verandert ze in een monster. Huilen, krijsen, slaan, schoppen, haar mond stijf dichtknijpen: ze haalt alles uit de kast. Twee keer per dag je kind in een houdgreep moeten nemen om een tandenborstel in haar mond te krijgen, houd je niet eeuwig vol.

Veldslag

In het begin zette ik door. Ik dacht: consequent blijven, dit is belangrijk. Maar na maanden van strijd begon ik er steeds meer tegenop te zien. Elke ochtend ruzie. Elke avond ruzie. Op een gegeven moment had ik er simpelweg de energie niet meer voor.

Dat betekent niet dat ik het helemaal heb opgegeven. Ik doe nog steeds pogingen. Soms lukt het om de tandenborstel even in haar mond te krijgen, tot ze hem met haar tanden dichtklapt. Heel soms poets ik zelfs een seconde of twee. Maar laten we eerlijk zijn: daar wordt hooguit één tand schoon van.

Af en toe probeer ik het terwijl ze slaapt. Dat klinkt misschien een beetje wanhopig, en dat is het waarschijnlijk ook. Maar meestal wordt ze wakker zodra de tandenborstel haar mond raakt en kan ik alsnog onverrichter zake afdruipen.

Schade beperken

En dus probeer ik nu maar op andere manieren de schade te beperken. Ze krijgt weinig zoetigheid en snoep komt hier nauwelijks in huis. Ook let ik op het aantal eetmomenten. Ik heb ooit gehoord dat voortdurend eten en drinken ook niet bepaald gunstig is voor een gebit, dus ik probeer het bij maximaal vier eetmomenten per dag te houden.

Lees verder onder de advertentie

Ik gebruik het tandenpoetsen zelfs als onderhandelingsmiddel. ‘Als je je tanden poetst, mag je vaker iets lekkers.’ Een pedagogisch hoogstandje is het misschien niet, maar inmiddels grijp ik alles aan. Tot nu toe helaas zonder succes.

Zilveren tanden

Het gevolg laat zich raden: ze heeft inmiddels vier gaatjes gehad. Vier zilveren tanden in dat kleine mondje. In het begin loog ik erover bij de tandarts. Als er werd gevraagd of ze twee keer per dag poetste, antwoordde ik braaf ja. Ik schaamde me dood. Welke moeder geeft nou toe dat haar kind geen tanden poetst?

Lees verder onder de advertentie

Maar na het vierde gaatje kon ik het niet meer opbrengen. Ik ben met de billen bloot gegaan en heb eerlijk verteld hoe het er thuis aan toegaat.

Hulp

Tot mijn verrassing reageerde de tandarts heel begripvol. Inmiddels hebben we contact met de huisarts en worden we doorverwezen naar iemand die ons hopelijk verder kan helpen. Want hoezeer ik tandenpoetsen inmiddels ook ben gaan haten, ik weet natuurlijk dat dit geen houdbare situatie is. Het troost me enigszins dat het haar melktanden zijn er ze er op een dag toch uit zullen vallen. Tot die tijd blijf ik proberen.”

Lees verder onder de advertentie

Sanne smeert haar kind niet in met zonnebrand, en dat is een wél een bewuste keuze. Je leest het hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail