Stephanie Sobotka laat zich commanderen door haar peuter, en daar heeft ze drie heel goede redenen voor.
Lees verder onder de advertentie
De peuter van Stephanie heeft nogal een bazige fase. “Jij moet daar zitten, mama”, beval hij haar onlangs, voordat ze aan tafel gingen. Stephanie glimlachte en deed braaf wat haar gevraagd werd. Niks mis met zijn gedrag, toch? Tot ze het voorval aan een medemoeder vertelde, die stukken minder begripvol was, schrijft ze op ScaryMommy. “Wat?”, reageerde de moeder, “laat jij je commanderen door je péuter?”
Lees verder onder de advertentie
‘Ja, inderdaad’, aldus Stephanie. En wel hierom:
Het geeft hem zelfvertrouwen. Want dat hij orders uitdeelt, betekent niet dat hij dat al heeft, denkt Stephanie. ‘Hij benoemt gewoon wat hij wil en ziet, en laat zich nog niet belemmeren door eventuele reacties als “nee” en “zo werkt het niet”. Ik wil hem nog niet confronteren met de realiteit. Dat mensen niet altijd luisteren. Elke keer dat ik dat zijn orders volg, zie ik zijn zelfvertrouwen groeien. Pick your battles. Wil hij me op een bepaalde plek aan tafel hebben, op zijn regenlaarzen naar de crèche en met het kinderboodschappenwagentje door de supermarkt, terwijl ik eigenlijk alleen maar postzegels nodig heb? Prima. Zo lang hij maar niet met een schaar wil rennen.’
Zo leert hij manieren. (En een hoop andere dingen.) ‘Want als een order een keer niet het door hem gewenste effect heeft, leert hij hoe je netjes nee kunt zeggen. En door zijn bevelen op te volgen, ziet hij ook hoe je in sommige situaties kunt gehoorzamen. Wanneer hij zich onbeschoft gedraagt, of op een andere manier ongepast, vertel ik hem dat óók. En: hij leert in elk geval alvast “alsjeblieft” en “dankjewel” te zeggen, wanneer hij iets vraagt.’
Het hoort bij zijn leeftijd.Peuters zijn zich nu eenmaal nog niet bewust van sociaal wenselijk gedrag. ‘Ze weten wél wat het betekent als mensen naar je luisteren. Hoe ze om iets kunnen vragen, ook al weten ze nog lang niet altijd wat daarvoor de juiste de toon is. Door zelf het juiste gedrag te tonen en te spiegelen, leer ik hem wat gewenst gedrag is.’ Zelfs al wordt Stephanie er ondertussen soms krankjorem van en zou ze weleens veel primitiever willen reageren op zijn peuterbuien.
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.