Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: een pittige peuter.

Onze zoon van tweeënhalf is een pittige peuter. De laatste tijd slaat en schopt hij zelfs ons of de hond. Wij zetten hem dan na een x aantal waarschuwingen op de gang om even af te koelen. Sinds kort heeft deze strafmethode geen zin meer. Meneer neemt namelijk de controle over. Eenmaal op de gang wil hij niet meer weg en wordt mama weggestuurd want het is zijn gang. Help!

 

Eigenlijk heel zielig

U en uw man zijn vast hoogopgeleid, u bent verbaal begaafd en u streeft naar een open verhouding met uw kind. Dat kunnen belemmerende factoren zijn in de opvoeding. Vraag maar aan docenten van scholen in Amsterdam-Zuid. Die kampen met extreem assertieve leerlingen die ooit allemaal pittige peuters waren. Dat komt omdat hun ouders met hen overleggen. Ze vragen bijvoorbeeld: “Wat vind je zelf een goede bedtijd?” Hier volgt een peptalk die u vaak moet overlezen. Dan krijgt u vanzelf een houding die respect afdwingt bij uw zoon. Daar gaat-ie. Een peuter de controle laten overnemen is eigenlijk heel zielig. In zijn hart vindt hij al die macht namelijk doodeng. De wereld is groot en onbekend en een kind snakt naar veiligheid. Die krijgen ze alleen als u de baas bent.

 

'Omdat ik het zeg'

Stel dat u midden in Japan zou worden gedropt zonder geld. U kent de Japanse tekens niet, hebt geen idee waar u bent. Dan snakt u naar een gids die u onder zijn hoede neemt. Iemand die zeker is van zijn zaak en u niet vraagt of u de ene kant op wil of liever de andere. Hoezo haalt uw zoon het in zijn schattige hoofdje dat uw gang van hem is? Zeg vriendelijk: “Nee hoor, dit is mijn gang en mijn huis”, en loop door, ga koffiezetten, dans de samba, maar ga niet in discussie met een tweejarige. Wij propageren de terugkeer van de zin: ‘Omdat ik het zeg’. U hoeft hem niet uit te leggen waarom u wil dat hij iets doet. Hij moet het gewoon doen. Linksom of rechtsom. Zeg hem dat hij moet zorgen dat hij gauw groot wordt, dan mag hij de hele dag doen waar hij zin in heeft. Maar nu nog niet. Wijs hem erop dat klein zijn veel voordelen heeft. Hij hoeft nooit te koken, geen centjes te verdienen, hij wordt voorgelezen, ingestopt en geknuffeld. In ruil daarvoor doet hij wat u zegt. WAAROM? DAAROM. Mediteer dagelijks op deze mantra. Zet hem op! De tantes staan achter u!

 

Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.

Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >

fotoserie-breken-genderregels

Dat meisjes veel meer doen dan haren vlechten en met poppen spelen, bewijst deze krachtige fotoserie van Huffington Post. Hokjesdenken: wat is dat? Gewoon doen waar je zin in hebt en aantrekken wat je mooi vindt.

Want ook vrouwen kunnen president worden...

 

...of skateboarder

 

...of schermer.

 

Lees ook
Dit meisje vindt gendernormen maar stom >

 

Vissen vangen? Kunnen dochters ook prima.

 

Net zo goed als dat jongens ballerina's mogen dragen...

 

...of meisjes graag motorrijden.

 

Ook meisjes kunnen sportieve dromen hebben...

 

...net zoals zij

 

...en zij.

 

En een meisje op de maan? Wie weet.

 

Eerst maar oefenen met een Lego-raket...

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Ionica Smeets checkt

Ionica Smeets (38) is wiskundige en moeder van Tex (7) en Rifka (2). In Kek Mama checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.

Soms flap ik het hele verhaal er ineens weer uit. Zoals laatst toen een lieve leidster op het kinderdagverblijf vrolijk vroeg of we nog een derde kindje zouden willen. Ineens hoorde ik mezelf ratelen over hoe het allemaal kantje boord was geweest bij Tex. Hoe ik met een zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis belandde en het niet lukte de bevalling op gang te krijgen. Hoe ik steeds verder wegzakte. En hoe uiteindelijk iemand uit een operatiekamer is geduwd, zodat Tex en ik met een spoedkeizersnede gered konden worden.
 

Bang

Het duurde jaren voor ik durfde te denken aan een tweede kind. De eerste jaren was ik op Tex’ verjaardag altijd wat verdrietig omdat ik terugdacht aan de angst en pijn bij zijn geboorte. Pas toen hij vier werd, was zijn verjaardag voor het eerst alleen maar een feestelijke dag.

Die verjaardag zat inmiddels ook Rifka in mijn buik. Na lang twijfelen durfden we het toch nog een keer te proberen. Met extra veel controles in het ziekenhuis en medicijnen om een zwangerschapsvergiftiging te voorkomen. Ik was zo bang dat het desondanks mis zou gaan. Ik begon pas aan de babykamer toen ik 28 weken zwanger was, omdat vanaf dat moment de overlevingskans van de baby boven de 95 procent lag. Het voelde als een groot cadeau toen Rifka een paar maanden later gezond in haar wiegje lag.
 

Cijfers om stil van te worden

In Nederland worden jaarlijks tussen de 160.000 en 210.000 kinderen geboren. En toch blijft het me verbazen hoeveel zwangerschappen er nog mislopen in deze moderne tijd: vorig jaar 881. Het zijn cijfers om stil van te worden.

Gelukkig dalen die cijfers langzaam maar zeker. Te vroeg geboren kindjes krijgen steeds betere zorg en we weten ook steeds meer over wat we kunnen doen om dood-geboorte te voorkomen. Eind vorig jaar verscheen bijvoorbeeld een Britse studie waaruit bleek dat bij moeders die op hun rug insliepen doodgeboorte twee keer zo vaak voorkwam als bij moeders die op hun linkerzij gingen slapen. Volgens de cijfers van dit onderzoek zou rugslapen in Nederland jaarlijks bij veertien doodgeboren kinderen een rol spelen.

Deze studie bewijst niet dat op je rug slapen de oorzaak is van doodgeboorte, maar het is een kleine moeite om zwangere moeders te adviseren op hun linkerzij in te slapen. De meeste zwangere vrouwen geven aan dat ze best een andere inslaappositie kunnen aanleren als dat nodig is. Overigens hoeven zwangere vrouwen die op hun zij gaan slapen niet te schrikken als ze ’s nachts op hun rug wakker worden, het blijkt vooral te gaan om de positie waarin je in slaap valt. En het blijft natuurlijk een heel kleine kans dat het misgaat als op je rug. Bij de meeste vrouwen die op hun rug slapen gaat het gewoon goed.
 

Zegeningen

Terug naar dat derde kindje. In mijn hoofd weet ik dat de risico’s klein zijn, maar ik durf het toch niet aan. Ik tel mijn zegeningen en ben dolgelukkig dat we nu met z’n vieren zijn.

 

 

Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl


Dit artikel staat in Kek Mama 02-2018.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >