Eten wat de pot schaft? Niet in het gezin van Karen Johnson. Zij maakt voor al haar kinderen aparte maaltijden. Op haar blog legt ze uit waarom.
Lees verder onder de advertentie
‘Bij ons geldt het principe ‘Eten wat de pot schaft’ niet’, vertelt Karen. ‘Dat werkt gewoon niet in mijn gezin. Ik maak aparte maaltijden voor mijn kinderen.’ En daarvoor noemt ze vijf redenen:
1. Ze is amper een kok
‘Brood en roerei, dat is vaak het beste dat mijn kinderen krijgen. Maar mijn man en ik houden van smaak: jalapeños-pepers en scherpe chilisaus. Soms willen mijn kinderen dat soort gepeperde maaltijden proberen, maar soms ook niet. En dan wordt het gewoon een hamburger.’
2. Er is weinig tijd om te eten
‘Met drie kinderen die allemaal op sportclubjes zitten en een man die lange dagen werkt, moeten we vaak tussen kwart voor vijf en kwart over vijf snel wat eten. Ik ben al blij als ze dan überhaupt wat naar binnen werken.’
‘Onze oudste was een kieskeurige eter toen hij jong was. Iets nieuws uitproberen? Ho maar. Ik stak er veel energie in om dat te veranderen, maar soms was daar gewoon geen tijd voor of had ik er geen puf voor. Dus dan vond ik een boterham voor hem wel best. Eén van onze andere kinderen is gevoelig voor zuivelproducten en onze derde heeft een lange lijst van voedselallergieën. Dus ga er maar aan staan dan, één maaltijd voor het hele gezin.’
Lees verder onder de advertentie
4. Koken is veel werk en kost veel geld
‘Ik heb het geprobeerd hoor, om één maaltijd te maken. Maar als er dan maar twee eten en de andere drie kokhalzen en hongerig van tafel gaan, waarom verspil ik dan zoveel geld en energie?’
5. Niet iedereen is hetzelfde
‘Ik vind dat kinderen soms nieuwe dingen moeten proberen. Mijn zoon en man zijn bijvoorbeeld een paar maanden geleden gaan vissen en brachten verschillende soorten vis mee naar huis. Die avond heeft onze zoon twee borden gefrituurde vis gegeten. Maar mijn man en ik proberen gefrituurde vis juist te vermijden. Dus ja, weer maakte ik aparte maaltijden, dit keer voor ons.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Peuters zijn onweerstaanbaar (oké en soms ook bloedirritant). Die bolle wangen, die schaterlach, dat kleine handje dat ineens in het jouwe glipt… Je smelt toch meteen? Maar wist je dat peuters ook hun eigen liefdestaal hebben?