Rosa: ‘Door de driftbui van mijn dochter werden we een week later nog steeds herkend’

Senna Nieman

16 maart, 2026 - 20:04

Leestijd: 3 minuten

Rosa ging op vakantie met haar man Dave (46) en haar dochter Nora (3): “Ik zag het al helemaal voor me: mijn dochtertje van drie dat trots op een pony zat, wij ernaast met een camera, zonnetje erbij. Zo’n moment dat rechtstreeks in het familiealbum kan. Op het vakantiepark waar we zaten, mochten kinderen een klein rondje rijden op een paard. Perfect uitje, dachten mijn man en ik. Onze dochter was dol op dieren, dus dit kon eigenlijk alleen maar een succes worden. Dachten we.

De paardenkeuze

Bij de stal stonden twee paarden klaar. Een wit paard en een bruin paard. Mijn dochter keek ernaar alsof ze een levensbepalende beslissing moest nemen. ‘Op die!’ riep een ander kind enthousiast terwijl hij naar het witte paard wees. Waarop de begeleider enthousiast naar het bruine paard wees voor mijn dochter. ‘Daar mag jij op.’

De driftbui der driftbuien

Mijn dochter verstijfde. Haar onderlip begon te trillen en er klonk een luide: ‘NEEEEEE!’ Wat volgde was geen gewoon peuterhuiltje. Nee, dit was een driftbui die waarschijnlijk zelfs in omliggende provincies te horen was. ‘IK WIL OP HET WITTE PAAAAAAAARD!’ gilde ze. Binnen vijf seconden lag ze dramatisch op de grond, compleet in protestmodus. Armen en benen wapperend, tranen, geschreeuw, het hele pakket.

Lees ook

Persoonlijk

Anouk staat voor duivels dilemma: ‘Ik voel me een slechte moeder’

Publiek, veel publiek

In eerste instantie probeerden we haar nog te troosten. ‘Lieverd, het bruine paard is ook heel lief.’ Fout antwoord. ‘IK WIL GEEN BRUIN PAARD!’ Ondertussen was het halve vakantiepark toegestroomd. Mensen met ijsjes, mensen met kinderwagens, mensen die duidelijk alleen even kwamen kijken naar het spektakel.

Na een tijdje gaf de begeleider het op. Zelfs het paard leek ongemakkelijk te kijken. ‘Misschien een andere keer’, zei ze voorzichtig. Mijn dochter was inmiddels zo boos dat ze überhaupt niet meer op een paard wilde, dus iedereen was het met elkaar eens. We liepen terug naar ons huisje met een snikkende peuter.

Een week later

Het mooiste moest toen nog komen. Een paar dagen later zaten mijn man en ik bij de speeltuin op het park toen een andere moeder naar ons toe kwam: ‘Was jullie dochter die van het paard?’ Ik wist meteen wat ze bedoelde. Nog geen tien minuten later gebeurde het weer. ‘Ah! Jullie zijn van dat meisje dat zo graag op het witte paard wilde!’ Blijkbaar was de driftbui inmiddels een soort lokaal vakantieparkverhaal geworden.

De les

Een week later werden we nog steeds herkend. Het meest ironische? Een paar dagen na het incident liep ze langs de stal, wees naar een paard en zei heel vrolijk: ‘Die is ook mooi!’ Het was een bruin paard.”

Ook Zeynep heeft weleens een lastige situatie met haar dochter meegemaakt: die besloot de auto’s in de straat te wassen met een schuurspons. Hoe dat is afgelopen lees je hier.

Abonneer met cadeau of korting

Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!

Ga voor me-time