Beeld: Canva
Peuters zijn onweerstaanbaar (oké en soms ook bloedirritant). Die bolle wangen, die schaterlach, dat kleine handje dat ineens in het jouwe glipt… Je smelt toch meteen? Maar wist je dat peuters ook hun eigen liefdestaal hebben?
Tot ongeveer hun derde zijn kinderen biologisch geprogrammeerd om zich sterk te hechten aan de volwassenen die voor hen zorgen. Jij bent dus hun veilige haven. Hun favoriete mens. Hun hele wereld.
Alleen… peuters laten liefde niet altijd zien op een manier die je verwacht. Soms uit hun “ik hou van je” zich in dingen als wegrennen, kliederen met yoghurt of eindeloos treuzelen als je de deur uit moet. Herkenbaar?
Je hebt haast. Echt haast. Maar je peuter besluit ineens uitgebreid naar een steentje op de stoep te kijken. Of zijn schoenen opnieuw uit te trekken. Peuters leven volledig in het moment en hebben nog geen besef van tijd. Voor hen telt op dat moment maar één ding: bij jou zijn. En als dat betekent dat ze het vertrek nog even rekken… dan doen ze dat.
Peuters die gillend wegrennen terwijl jij “Kom hier!” roept, het lijkt misschien een spelletje frustratie. Maar eigenlijk is het een teken van vertrouwen. Peuters ontdekken hun zelfstandigheid, maar alleen als ze weten dat jij er nog bent om hen op te vangen.
Kort gezegd: degene van wie ze het hardst wegrennen, is vaak degene die ze het meest vertrouwen.
Een knuffel, dekentje of ander favoriet voorwerp dat echt overal mee naartoe moet. Dat zijn zogenaamde troostobjecten. Ze geven je peuter een veilig gevoel, omdat ze hem een beetje aan jou doen denken wanneer je er even niet bent. Zie het als een soort mini-versie van mama of papa in knuffelvorm.
Je peuter eet niet alleen. Hij onderzoekt. Knijpen in pasta. Yoghurt uitsmeren. Brood in stukjes trekken. En ja — soms eindigt het ook op jouw shirt. Voor peuters is eten één groot experiment. En ze vinden het geweldig om hun ontdekkingen met jou te delen. Die plakkerige handjes? Eigenlijk zeggen ze: “Kijk mama, dit is leuk!”
Na een driftbui, een lange dag of zomaar ineens. Je peuter klimt op schoot, nestelt zich tegen je aan en kijkt je met een klein glimlachje aan. Peuters willen steeds zelfstandiger worden, maar ze moeten ook regelmatig emotioneel opladen. En dat doen ze het liefst bij jou.
Ken je dat moment dat je thuiskomt en je peuter je tegemoet rent alsof je een jaar weg bent geweest? Met een gil die waarschijnlijk drie straten verderop nog te horen is. Dat is pure blijdschap.
Peuters leren vertrouwen doordat jij steeds weer terugkomt als je weggaat. En elke keer dat je weer binnenkomt, vieren ze dat opnieuw.
Je peuter likt enthousiast aan een lolly, koekje of ijsje. En dan… biedt hij het ineens aan jou aan. Plakkerig. Half opgegeten. Maar met grote trots. Peuters delen normaal gesproken niet zo snel (dat leren ze pas echt later). Dus als ze hun favoriete snack aan jou geven, betekent dat één ding: jij bent hun favoriete persoon.
Krabbels. Stippen. Lijnen. En soms een heleboel lijm op papier. Voor peuters zijn dat kunstwerken. Als ze hun tekening trots aan je geven, delen ze hun succes, creativiteit en plezier met jou. Ook al ziet het eruit als een abstract kunstproject, voor hen is het een cadeautje recht uit hun hart.
Elke avond hetzelfde boekje. Altijd dezelfde knuffels in bed. En het liefst steeds dezelfde volgorde. Routines geven peuters een gevoel van veiligheid. En omdat jij daar onderdeel van bent, worden die rituelen extra belangrijk. Voor een peuter betekent die vaste routine eigenlijk: jij hoort bij mijn veilige wereld.
En eigenlijk zeggen ze dus gewoon… “Ik hou van jou, mama.” Alleen dan in peutertaal.
Voor kinderen is het vaak lastig om voor zichzelf op te komen. Ze zeggen sneller ‘ja’, terwijl ze eigenlijk ‘nee’ bedoelen. Daarom is het belangrijk dat je je kind leert om zijn of haar grenzen aan te geven. Deze vijf eenvoudige zinnen kunnen daarbij helpen. Je leest het hier!
Bron: Parents
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
