Een nieuw schooljaar betekent (meestal) een nieuwe juf of meester. Om het de leerkrachten én haar kinderen zo makkelijk mogelijk te maken, schrijft Rachel Garlinghouse elk jaar een introductiebrief.
Lees verder onder de advertentie
Kennis is macht, vindt Rachel. Daarom stuurt ze de nieuwe leerkrachten van haar kroost elk schooljaar een brief, waarin ze haar kinderen uitgebreid introduceert. ‘Hoe meer leerkrachten weten, hoe beter ze kinderen kunnen begeleiden. De voornaamste reden van de brief is om te vertellen dat mijn kinderen geadopteerd zijn. Het is voor ons belangrijk dat schoolprojecten inclusief zijn.’
Lees verder onder de advertentie
Introductiebrief
Rachel begint de brief met een opsomming van positieve eigenschappen. Daarna noemt ze een paar dingen waar haar kind mee worstelde, maar wat nu een stuk beter gaat. ‘Het beheersen van woede, bijvoorbeeld. Ik leg ook uit waar mijn kind nu tegenaan loopt, zoals het maken van nieuwe vrienden of lezen.’ Een paar andere dingen die je volgens Rachel kunt benoemen, zijn: vakken waarin je kind uitblinkt, diagnoses of bijzondere behoeften en welke aanpak van leraren wel of juist niet werkt.
Belangrijk om te onthouden: de brief is een samenvatting, geen uitgebreide omschrijving van je kind. Het is ook niet de bedoeling dat je onrealistische verzoeken doet. ‘Leraren zijn geen babysitters. Dat je deze informatie deelt, betekent dus niet dat een leerkracht het onderwijs helemaal op jouw kind afstemt. Maar het is een fijne start voor je kind én het geeft leerkrachten de kans om je kind beter te begrijpen.’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.