Hoewel veel vrouwen hun voorkeur voor het geslacht van hun kind niet durven toegeven, is blogger Amanda Lazerus daar heel stellig in: ‘Na drie zoons verlang ik vurig naar een dochter.’
Lees verder onder de advertentie
Amanda heeft zichzelf nooit als jongensmoeder gezien. ‘Ik fantaseerde er dus ook over om een meisje te krijgen, toen ik voor het eerst zwanger werd’, vertelt ze. ‘Maar het bleek een jongen te zijn. We richtten de babykamer in, ik kocht blauwe slofjes voor de kleine en zei tegen mezelf dat het wel goed zou komen. We hadden immers nog drie of vier kansen, want we wilden een groot gezin.’
Lees verder onder de advertentie
Verdrietig
Haar tweede kind werd ook een jongen. ‘Bij de derde zwangerschap vertelde de verloskundige bij twaalf weken dat ze voor negentig procent zeker wist dat het een meisje was’, zegt Amanda. Ze was in de wolken met dat nieuws, maar de verloskundige bleek er naast te zitten. ‘Dat het toch wéér een jongen was, vond ik heel moeilijk. Ik was verdrietig en teleurgesteld.’
Een vriendin van Amanda raakte op dat moment ook zwanger, van een meisje. ‘Het was moeilijk om niet jaloers te zijn. Ik zei tegen mezelf dat ik niet moest vergelijken en dankbaar moest zijn voor wat ik heb.’
Spijt
Inmiddels zijn haar zoons zes, vier en twee. Ze is dol op ze, maar het verlangen naar een dochter blijft. ‘Ik wou dat ik kon zeggen dat ik volledig tevreden ben als jongensmoeder. Maar ik wil eerlijk zijn en me niet meer verontschuldigen voor het feit dat ik een dochter wil.’
Natuurlijk staat de gezondheid van je kind voorop – dat weet ook Amanda. ‘Ik ben er dankbaar voor dat ik gezonde kinderen heb, vooral omdat ik in mijn jeugd een ernstig gezondheidsprobleem had. En ik weet dat er veel vrouwen zijn die niet eens kinderen kunnen krijgen. Maar dat betekent niet dat ik niet teleurgesteld mag zijn over wat ik niet heb gekregen – en dat ik er alles aan wil doen om straks alsnog een meisje te krijgen, omdat ik anders de rest van mijn leven spijt zal hebben.’
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]