Beeld: Getty Images
Chelsea Stahl wil haar dochters leren dat ieder figuur mooi is, hoe je er ook uit ziet. Maar dat is niet eenvoudig, zo blijkt uit haar blog. ‘Ze maken regelmatig opmerkingen over mijn figuur. Hoe leer ik ze dat af?’
Al haar leven lang heeft Chelsea problemen met haar zelfbeeld. ‘Toen ik jong en atletisch was, was ik ervan overtuigd dat ik dik was’, vertelt ze.
‘Nu ik drie kinderen heb gebaard, zou ik er echter een moord voor doen om zo ‘dik’ te zijn. Dat ik nooit tevreden ben geweest met mijn lichaam, komt mede door mijn ouders. Hoewel zij nooit slecht over mijn figuur spraken, maakten ze wel heel duidelijk dat mooi zijn gelijk stond aan dun zijn. En overgewicht betekende dat je lui was.’
Zelf heeft Chelsea nu twee dochters. ‘Ik wil dat zij opgroeien met liefde en acceptatie van hun lichaam, hoe ze er ook uit gaan zien’, zegt ze. ‘Daarom bespreken mijn man en ik nooit lichamen in hun bijzijn. Niet die van onszelf, niet die van de kinderen en ook niet het figuur van een beroemdheid.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
‘We leren de kinderen dat ons lichaam functioneel is’, gaat ze verder. ‘Het gaat niet om schoonheid. We geven onze dochters daarom alleen complimenten over hun ogen, glimlach of haar. Dat soort dingen verandert namelijk nooit als hun gewicht schommelt. De meiden weten dat ze het woord ‘dik’ niet mogen gebruiken. Ook geef ik het goede voorbeeld door mezelf niet te wegen in hun bijzijn en ook niet te snoepen.’
Toch maken haar dochters regelmatig denigrerende opmerkingen, zegt Chelsea. ‘Over míjn figuur. Bijvoorbeeld dat ik lelijke benen heb of waarom mijn buik eruit ziet alsof ik zwanger ben.’
Hoewel Chelsea dan uitlegt dat het onbeleefd is om commentaar te geven op het lichaam van iemand anders, doen de opmerkingen haar enorm pijn. ‘Maar ik laat ze dat niet merken. Anders zou ik indirect laten zien dat te groot of te zwaar zijn een slechte zaak is.’
Ze schrijft op haar blog dat haar zelfbeeld en haar struggle met haar gewicht, háár strijd is. ‘Mijn kinderen zijn er niet schuldig aan. En wil ze dit gedrag af te leren zonder dat ze er zelf problemen mee krijgen. Ik zou alleen niet weten hoe.’
Lees ook:
‘Door al het gesleutel aan mijn uiterlijk houden we weinig geld over voor gezinsactiviteiten’ >
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
