hij smeet met geld ik bezuinigde

 


Vicky (35) en Léon (38) leidden een financieel zorgeloos leven, met twee fulltime banen en een huurwoning. Maar toen hun zonen (5 en 7) ter wereld kwamen en hun vaste lasten stegen, werd geld steeds vaker de oorzaak van irritaties in hun relatie. “Hij smeet met geld, terwijl ik bezuinigde om rond te komen.”

Vicky: “Léon was een bon vivant toen ik hem ontmoette. Achterin de twintig, had net zijn eigen softwarebedrijf gestart, en het leven lachte hem toe. Ik werkte al een paar jaar als vestigingsmanager van een uitzendbureau. Mooie kleding, auto van de zaak; heel comfortabel. Binnen drie maanden woonden we samen, en we genoten van alles wat het leven te bieden had. Met een gezamenlijk netto maandinkomen van ruim zesduizend euro en nul verantwoordelijkheden, hoefden we niets te laten. We kochten wat we leuk vonden, gingen vier keer per jaar op reis, minstens drie keer per week uit eten en liepen alle festivals en concerten af. Sparen deden we niet echt. Waarom zouden we? Voor het onderhoud aan onze huurwoning werd gezorgd, en onze pensioenen waren geregeld. Ik begreep niet hoe anderen zich altijd maar zorgen maakten over ‘de toekomst’.

More content below the advertising

Maar toen raakte ik – overigens heel gewenst – zwanger. Ook onze baby mocht het aan niks ontbreken. Dus kochten we de nieuwste kinderwagen, bespaarden niet op meubels voor de babykamer, en boekten een ‘babymoon’ naar Curaçao. Het leven kon alleen maar mooier worden.

 

Een maandinkomen armer

Wat we níet hadden voorzien, was dat met de komst van onze oudste zoon, ik minder moest gaan werken. Een weloverwogen keus, want Léon verdiende meer dan ik. Wanneer hij gas zou terugnemen op zijn werk, zou dat ons kapitalen kosten. We regelden ook twee dagen kinderopvang. Daar bestaat natuurlijk kinderopvangtoeslag voor, maar die is inkomensafhankelijk. Met onze verdiensten kwamen we daar dus nauwelijks voor in aanmerking. Met de kosten van onze zoon, en de daling van mijn inkomen, gingen we er al snel een dikke vijftienhonderd euro per maand op achteruit – ik weet het: voor veel mensen een volledig maandinkomen.

Onze tweede zoon werd geboren, we kochten een huis, en waar onze kosten alleen maar toenamen, moesten we óók nog een spaarpot aanleggen voor onvoorziene kosten. Want wat als het dak ging lekken? De riolering klapte? Of de fundering zou verzakken?

 

Gezamenlijke rekening

Léon maakte zich nergens zorgen over, want zíjn inkomen was onveranderd. Wat hij niet zag, doordat we geen gezamenlijke rekening hadden, was dat ík ondertussen mijn volledige netto inkomen kwijt was aan ons gezin. De boodschappen waren twee keer zo duur geworden, onze hulp in de huishouding moest vaker komen. Ik had steeds meer onvoorziene kosten als cadeautjes voor juffen van de kinderopvang, verjaardagen van vriendjes, de eigen bijdrage aan orthopedagogische ondersteuning van onze oudste zoon die op school niet helemaal lekker meekwam. Ik hield geen cent voor mezelf meer over. Hij smeet met geld, terwijl ik moest bezuinigen om rond te komen.

We besloten een gezamenlijke rekening in het leven te roepen waar we ieder maandelijks en naar rato een vast bedrag op stortten, en waarvan we alle kinderkosten plus de woonlasten en verzekeringen zouden betalen. Hoe hoog dat bedrag – alles bij elkaar opgeteld – werkelijk was, had geen van ons beiden voorzien. Elke maand kwamen we geld tekort. Er was voldoende inkomen om bij te storten, maar dat we ons uitgavepatroon moesten aanpassen, stond als een paal boven water.

 

Lees ook:
‘Ik check bijna elke dag mijn saldo’ >

 

Ruzies

Léon zette zijn riante levensstijl desondanks onverminderd voort – en dan met name voor zichzelf. Nieuwe schoenen, een nieuwe iPad, de zoveelste avond naar een luxe bar met vrienden; hij gaf er zonder nadenken honderden euro’s per maand aan uit. Ondertussen wilde ik weleens op vakantie met de kinderen, iets wat nu, met z’n vieren, twee keer zo duur was als vroeger. Bovendien had ík geen enkele financiële ruimte om iets voor mezelf te doen. Een avond naar de sauna bijvoorbeeld, of een keer een nieuwe jurk kopen.

Het herzien van ons uitgavepatroon was onbespreekbaar met Léon. Na de nodige ruzies, vertrokken we vorige zomer toch drie weken naar een Franse camping. Hij schrok zich rot van wat het kostte. Toen pas stond hij ervoor open om eens kritisch naar onze geldzaken te kijken. Bij thuiskomst zijn we meteen een avond gaan zitten en hebben onze inkomsten en uitgaven tot op de laatste cent in kaart gebracht. We schrokken van hoe hoog ons inkomen eigenlijk nog steeds was, maar nog veel erger van hoe hoog onze kosten waren.

 

Even slikken

Sinds we ons bewuster zijn van onze financiële situatie, zijn de ruzies over geld zo goed als verleden tijd. Wel merk ik dat Léon het even slikken vindt, dat onze riante levensstijl van vroeger evengoed tot het verleden behoort: de kinderen worden voorlopig alleen maar duurder. We verkeren natuurlijk nog steeds in een luxe positie als het gaat om ons inkomen. Het is een opluchting dat we daar nu allebei een realistisch, helder en bovenal hetzélfde beeld van hebben.”

 

Goed met Geld

Vicky en Léon zijn niet de enigen die geen realistisch beeld hadden van hun geldzaken. Veel stellen blijken niet goed op de hoogte van hun financiële situatie. Hoeveel pensioen ze hebben opgebouwd bijvoorbeeld, en of dat wel voldoende is voor later. En of hun verzekeringen wel up-to-date zijn. Hoe goed ben jíj eigenlijk met geld? Doe de Goed met Geld-test van Aegon en krijg meteen handige tips.

Zelf kijken? Doe alvast de Goed Met Geld Test.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

amper bevallen weer zwanger
Beeld: Shutterstock

Een verrassing of een bewuste poging om snel uit de luiers te zijn; deze vrouwen werden na hun bevalling binnen een half jaar weer zwanger.

‘Zwanger zijn met een baby thuis is heel andere koek’

Anna (31), single moeder van Joy (3) en Sterre (2): “Ik wilde eigenlijk al moeder worden toen ik tweeëntwintig was. Ik kwam de vader van mijn kinderen alleen pas tegen op mijn zesentwintigste. We waren ruim een jaar samen toen ik, heel bewust, zwanger raakte van Joy. Mijn zwangerschap, de bevalling, de kraamtijd; ze gingen van een leien dakje. Ik was geboren voor het moederschap, vond ik, dus kozen we al na drie maanden heel bewust voor een tweede kindje. Het leek me ideaal: hoe sneller je je kinderen krijgt, hoe sneller je ook door de pittigste, jongste jaren heen bent, dacht ik. Het was meteen raak. Meiden van zwangerschapsyoga wisten niet wat ze hoorden: was ik überhaupt al ongesteld dan? Maar dat werkte bij mij allemaal meteen de maand na de bevalling al.

More content below the advertising

Joy en Sterre schelen iets meer dan een jaar. Ik heb nooit spijt gehad van die beslissing, al herstelde ik na de bevalling van Sterre stukken langzamer dan na Joy. Ik heb nog steeds het gevoel dat mijn rug en bekkenbodem moeten aansterken. En zwanger zijn met een baby in huis, is echt heel andere koek dan wanneer je nog alleen bent met je partner. Ik was geslóópt. Toen Sterre vier maanden was, had mijn vriend een ander. Ik ben dus blij dat we zo snel voor een tweede zijn gegaan; nu heeft Joy tenminste een zusje van dezelfde vader.”
 

‘Borstvoeding geven is geen anticonceptie’

Jacobien (36), getrouwd met Jacques en moeder van Annerieke (4) en Samuël (3): “Natuurlijk wist ik wel dat borstvoeding geven geen voorbehoedsmiddel is. Dat je nooit weet wanneer je eerste eisprong na de bevalling is en dus vruchtbaar bent voordat je het door hebt. Maar ik was nog maar vijf maanden geleden bevallen, ik voedde zeker tien keer per dag, zo’n vaart zou het heus niet lopen, dacht ik. Bovendien: Jacques en ik vreeën amper. Maar één keer is genoeg om zwanger te raken.

Het had drie jaar geduurd voordat ik zwanger raakte van Annerieke. Ik ovuleerde heel onregelmatig en werd vaak maandenlang niet ongesteld. Dus toen ik zeven maanden na mijn bevalling nog niet ongesteld was, dacht ik daar niks van; hartstikke normaal, beaamde de huisarts. Maar mijn lichaam voelde anders en Annerieke leek mijn melk niet meer lekker te vinden. Misschien gewoon een sprongetje, dacht ik, en dat gekke gevoel hoorde vast bij het ontzwangeren. Tot ik, zonder er echt bij na te denken, op een middag toch maar over een overgebleven zwangerschapstest uit het badkamerkastje plaste. Ik bleek hartstikke zwanger.

De schok duurde precies een minuut en toen schreeuwde ik het uit van blijdschap. Jacques kwam meteen naar huis. Spontaan zwanger, zonder jarenlang maandelijkse teleurstellingen dat het weer niet was gelukt. We waren zo gelukkig!

Het is pittig, een leeftijdsverschil van slechts veertien maanden tussen mijn kinderen. Ze zaten tegelijk in de luiers, ik had een duo-wandelwagen nodig, er was er altijd wel eentje bezig met tanden krijgen, leren lopen, alles in de mond stoppen. Maar als ik kijk hoe leuk ze samen spelen, omdat ze qua ontwikkeling ook dicht op elkaar zitten, kan ik me geen groter geluk bedenken.”
 

Lees ook
Moeder over haar tweede kind: 'Jij bent geen 'toevoeging', maar het deel dat ontbrak' >
 

‘We hadden niet verwacht dat het zó snel zou lukken’

Monique (30), woont samen met Gerard, is moeder van Puck (10 maanden) en 6 maanden zwanger van haar tweede kind: “Vier maanden was Puck, toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen hield. Ik wist dat het kon gebeuren, ik gebruikte geen anticonceptie. ‘Als het komt, dan komt het’, zeiden Gerard en ik tegen elkaar. We zaten nu toch in het babygebeuren, dan konden we er net zo goed vol in duiken. Maar geen van ons had verwacht dat het zó snel zou gebeuren. Ik merkte het doordat kolven niet meer lukte, en Puck ook steeds minder voldaan leek na een voeding. Gelukkig was ze net begonnen aan haar eerste hapjes.

Wat ik jammer vind, is dat Puck nog te jong is om iets te begrijpen van mijn zwangerschap, en het feit dat ze een zus wordt. En krijgt, trouwens: het is weer een meisje. Maar ik verheug me nu al op twee giechelende meiden in huis, die door hun dertien maanden leeftijdsverschil hopelijk de beste vriendinnen worden. Al realiseer ik me dat ze waarschijnlijk dus óók tegelijkertijd gaan puberen.”
 

‘We kregen nog kraamvisite toen ik alweer zwanger bleek’

Simla (28), getrouwd met Rakish en moeder van Liam (1) en Rodney (bijna 1): “Mijn zus vroeg zich vooral af hoe ik zo snel na mijn bevalling alweer aan seks kon denken, toen ik drieënhalve maand na mijn bevalling vertelde dat ik vermoedde dat ik weer zwanger was. Ik dacht alleen maar: hoe gaan we al die luiers betalen? Rodney was niet helemaal de planning. Natuurlijk had de verloskundige wel verteld dat je gewoon weer zwanger kunt raken na je bevalling. Maar ik dacht gewoon niet dat het zou gebeuren.

We kregen nog kraamvisite voor Liam, toen ik de potten van Moeders voor Moeders alweer in het toilet had staan. Echt blij was ik niet; hoe moest ik dit in hemelsnaam voor elkaar boksen, twee baby’s? Maar toen ik de twintigwekenecho zag, was ik verkocht. Rakish was meteen al blij, voor hem waren mijn snelle zwangerschappen een toonbeeld van zijn mannelijkheid. En alsof het zo moest zijn: Rodney is een droombaby, heel anders dan Liam, die tot hij één was veel huilde. Stiekem denken Rakish en ik over een derde. Over een jaar. Drie baby’s in twee jaar is me net iets teveel van het goede.”

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

zwanger-worden-stoppen-met-de-pil

Stoppen met de pil is vaak de eerste stap die je neemt als je zwanger wilt worden. Maar hoe kan je 'ontpillen' het beste aanpakken? Wat gebeurt er vervolgens met je lijf? Én, misschien wel het belangrijkste: hoe snel ben je vruchtbaar?

Wij beantwoorden de meest gestelde vragen.

More content below the advertising

 

Wat gebeurt er met je lichaam als je stopt?

Door de kunstmatige hormonen in de pil vindt er geen eisprong en (nagenoeg) geen opbouw van het baarmoederslijmvlies plaats, wat normaal wel zou gebeuren zodat een bevruchte eicel zich kan nestelen. Ook wordt het slijmvlies in de baarmoeder minder toegankelijk voor de spermacellen. Op deze drie manieren probeert de pil te zorgen dat je niet zwanger wordt.

Vanaf het moment dat je stopt met de pil, krijgt je lichaam geen kunstmatige hormonen meer binnen waardoor je hormoonhuishouding verandert: langzaam kom je natuurlijke cyclus weer op gang. Al duurt dat bij de een wat langer dan bij de ander - waar de een binnen vier weken alweer ongesteld is, kan daar bij een ander wel een jaar overheen gaan.

 

Lees ook
Menstruatiekwaaltjes: zo kun je ze verzachten >

 

Wanneer kun je stoppen met de pil?

Op elk moment, maar toch is het advies om de strip af te maken. Pas op de dag dat je aan een nieuwe strip zou beginnen, maakt je lijf zich op om de natuurlijke cyclus over te nemen.

 

Wat zijn de (mogelijke) bijwerkingen?

Door het stoppen met de pil wordt je hormoonhuishouding even op z'n kop gegooid en dat kan - hoeft niet - zorgen voor bijwerkingen. Voorbeelden hiervan zijn: 

  • Hoofdpijn
  • Buikpijn
  • Misselijkheid
  • Puistjes
  • Veranderingen in het gewicht
  • Pijnlijke borsten
  • Stemmingswisselingen
  • Onregelmatige menstruatie

 

Vanaf wanneer ben je vruchtbaar? 

Zodra je stopt met de pil ben je niet meer beschermd tegen een zwangerschap. Vanaf die eerste ‘echte’ ongesteldheid zou er dus ook een eisprong moeten zijn en kun je in principe zwanger raken. Wel goed om te weten: zeker na langdurig pilgebruik is je systeem een beetje in de war en kan het een tijdje duren voordat je lijf alles weer op de rit heeft. Maak je je zorgen of ben je na een paar maanden nog niet ongesteld? Ga dan even langs bij je huisarts.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >