tweede kind midlifecrisis
Beeld: Shutterstock

Nu ze bijna veertig wordt, twijfelt blogger Angela Grossnickle of ze haar zoon niet nog een broertje of zusje zou geven. ‘Zit ik in een midlifecrisis of wil ik écht nog een baby?’

De zoon van Angela is tien. ‘Ik kan niet geloven dat hij al een decennium in mijn leven is’, schrijft ze op haar blog. ‘En dat hij over een paar jaar op eigen benen gaat staan.’

Article continues after the ad

Ze beseft dat hij haar steeds minder nodig heeft. ‘Zijn vrienden worden steeds meer prioriteit in zijn leven. Hij is minder enthousiast om met mij en z’n vader op familie-uitjes te gaan en videogames zijn nu een stuk leuker dan Lego bouwen of een puzzel maken met zijn moeder.’

4x Kek Mama voor €18,95

Midlifecrisis

Ze mist het dat haar zoon haar niet meer zo vaak nodig heeft. ‘Ik ben niet meer het middelpunt van zijn wereld. En soms mis ik het duwen van een kinderwagen. Of het winkelen voor kleine kleding. En ik mis het om hem in mijn armen in slaap te wiegen.’

Ze vraagt zich af of ze nostalgisch is, of dat er meer speelt. ‘Misschien wil ik nog wel een baby?’ Over een paar weken wordt ze veertig. ‘Dus misschien heb ik wel gewoon een midlifecrisis. Maar is dat überhaupt mogelijk als je het gevoel hebt dat je heel gelukkig bent?’

 

Schuldgevoel

Soms voelt ze zich egoïstisch dat ze haar zoon niet eerder een broer of zus gegeven heeft, schrijft ze. ‘Ik voelde me de afgelopen jaren ook wel eens schuldig als anderen oordelende opmerkingen maakten, dat ik maar één kind heb. Maar mijn zoon was vroeger geen makkelijk kind.’

Het is een enorme beslissing en ze is er nog niet uit. ‘Met de schuldgevoelens kan ik dealen, want ik weet dat er geen goede of foute beslissing is. Ik kan alleen maar hopen dat deze interne strijd me menselijk maakt. En ik weet dat ik niet de enige ben die dit soort gevoelens over hun gezinsgrootte ervaart.’

 

Nog meer persoonlijke verhalen lezen? Volg ons op Facebook.