Beeld: Canva
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Femke, samen met haar vriend, moeder van twee zoons (5 en 7): “Ik heb twee zoons. En als je ook jongens hebt, weet je nu waarschijnlijk al genoeg. Zo niet: laat me het even uitleggen. Mijn huis is geen huis. Het is een soort mini-worstelarena waar altijd iemand op de grond ligt terwijl de ander ‘STOP!’ roept maar tegelijkertijd zelf ook niet stopt.
Als ik me ermee bemoei, krijg ik steevast te horen dat ze ‘gewoon’ aan het spelen zijn. Terwijl ik doffe klappen hoor, meubels zie verschuiven en af en toe iemand door de gang zie rollen. Je weet: dit wordt janken. En dat wordt het ook. Maar toch vinden ze het leuk. De een roept sorry, de huilende krijgt een knuffel en even later begint het weer van voor af aan.
Ik heb het zó vaak gedacht: nu gaat het echt fout. Niet alleen tranen, maar gebroken botten. En tot nu toe is het nooit zo. Elke keer liep het net goed af. Tranen, maar daar bleef het bij. Een blauwe plek hier, een bult daar, beetje drama, kusje erop, klaar. Tot dit moment.
Ik stond in de keuken en heb het niet zien gebeuren, maar de stilte die viel middenin het geruk en getrek en geschreeuw en gekreun, zei genoeg. Enkele seconden daarna begon de jongste zoon op standje luchthoorn te huilen. Ik wist meteen: dit is het. Nu is het echt misgegaan.
En dat was ook zo. Het kostte me een paar seconden, van de keuken naar de woonkamer, maar alles zat al onder het bloed. Ik zag eerst niet eens waar het vandaan kwam. ‘Het ging per ongeluk’, stamelde de oudste, duidelijk ook geschrokken. Ik probeerde te achterhalen waar de jongste pijn had en waar het bloed vandaan kwam, maar hij was niet aanspreekbaar. Zijn gekrijs ging door merg en been.
Dan maar naar de eerste hulp. Binnen vijf minuten zaten we in de auto. Handdoek tegen de jongste zijn gezicht, andere zoon achterin, voor het eerst in zijn leven doodstil. Ik probeer kalm te blijven (lees: ik doe alsof ik kalm ben terwijl mijn hart ergens in mijn keel zit). In het ziekenhuis bleek het al snel: gebroken neus.
Gebroken. Neus. Van stoeien. In de woonkamer. Een dom ongeluk, inderdaad. Ik weet nog altijd niet wat er precies gebeurd is, ze lijken het zelf ook niet goed te weten. Het is alleen nogal hard gegaan, dat was duidelijk.
Niet dat ze er echt van geleerd hebben, hoor. Behalve dat ze een tijd wat rustiger aan hebben gedaan, omdat de jongste echt wel pijn had. Zijn neus is rechtgezet en is prima geheeld. Ik ben benieuwd of je er straks nog wat van zult zien. En ik vrees dat dit misschien wel niet de laatste keer was.”
Als moeder heb je zo je mindere momenten… We’ve all been there. Kan gebeuren, al is het wel vervelend als je er nog dagelijks aan herinnerd wordt door een blijvend aandenken. Het overkwam ook Inge* met haar jongste dochter. Je leest het hier.
Achter de bravoure en de muziek schuilt ook een vader die zijn zoon mist. In de nieuwste aflevering van de documentaire Lil Kleine: Terug spreekt Lil Kleine openhartig over de moeilijke band met zijn zoontje Lío.
Intens verdrietig nieuws. Petra Quist, bekend van het influencerkoppel Date & Discover is, enkele uren nadat zij was bevallen van haar dochter Jessie, overleden. Dat maakt haar partner Ruben bekend via Instagram.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Of je nu een zwak hebt voor croissants of gewoon van Franse namen houdt: deze 25 Franse babynamen zijn perfect voor je petit bébé – inclusief betekenis natuurlijk.
Voor de buitenwereld is Giel de Winter (36) de man die grote televisieprogramma’s bedenkt, risico’s neemt en altijd lijkt door te gaan. Maar thuis? Daar probeert hij juist iets heel anders te zijn: een vader die écht aanwezig is.
