Het nieuwe schooljaar is voor veel kinderen spannend, maar een anonieme moeder uit Amerika heeft daar wat moois op gevonden: ze schreef op alle potloden van haar zoon een lieve tekst.
Lees verder onder de advertentie
Amanda Cox, de lerares van de jongen, maakte er een foto van en postte deze op Facebook.
‘Ik had bijna geen potloden meer, dus vroeg aan mijn leerlingen of ze al hun potloden tevoorschijn konden halen’, schrijft Amanda bij de post. De bewuste jongen mocht zijn eigen setje natuurlijk houden, maar besloot er toch wat weg te geven. ‘Zo hebben mijn klasgenoten er ook een paar’, zei hij. Amanda: ‘Op het moment dat ik de punten aan het slijpen was, viel me op dat er iets op zijn potloden stond. Toen ik vervolgens vroeg of ik de rest van zijn potloden mocht zien, smolt mijn hart…’ En eerlijk is eerlijk, wij snappen wel waarom:
Lees verder onder de advertentie
‘Geweldig idee’
Onder de foto werd lovend gereageerd. ‘Dit is wat kinderen nodig hebben!’, schreef iemand. Weer een ander zei: ‘Dit zal het jongetje nooit vergeten. Wat een geweldig idee.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]