Beeld: Canva Pro
Morgen is het Dierendag! Op 4 oktober zetten we massaal onze huisdieren in het zonnetje, of alle dieren, als je meedoet aan Eet Geen Dierendag. Ook binnen de redactie zijn veel huisdieren te vinden. We verzamelden de grappigste huisdierenverhalen, zodat jij even flink kunt lachen. Zoals het verhaal van de hamster en de vader van Marieke…
Heather: “Wij hadden vroeger twee schildpadden, die ons werden verkocht als dwergschildpadden. Ze zouden heel klein blijven. Ze waren gered van iemand die ze door de wc wilde spoelen. Wij hadden thuis altijd een halve dierentuin met geredde dieren, dus deze kwamen erbij. We hadden thuis een enorme tank, zodat ze genoeg ruimte hadden. Ze zouden immers klein blijven. Je raadt het al: dat was niet zo. Ze bleven groeien. Op een gegeven moment werd het zielig, omdat de tank te klein werd. Maar de tank was al zo groot, een grotere paste gewoon niet in ons huis. We gingen met ze langs bij een dierenwinkel en werden hard uitgelachen: dit waren helemaal geen dwergschildpadden. Ze zouden nog veel groter worden. Helaas moesten ze toen naar een schildpaddenopvang waar ze zeeën van ruimte en veel vriendjes kregen. Ohja, ze heetten Janet en Jackson.”
Cami: “Mijn nichtje had een hamster. Die deed ze in zo’n bal, zodat hij door huis kon rennen. Een dag later bedacht ze zich opeens dat ze die hamster in de bal was vergeten. Paniek! Zoeken, zoeken, zoeken, toen vond ze de bal. Leeg. Hij was ontsnapt. Jarenlang heeft ze hem nog ’s nachts in de muren horen rondscharrelen. Free and living his best life.”
Marleen: “Toen ik eindelijk over al mijn allergieën heen was, kwam er in een weekend een poes aanlopen. Mijn vader kluste in de schuur en mijn moeder had boterhammen met kaas gemaakt voor hem en naar hem toe gebracht. Hij kwam even naar binnen voor een toiletbezoek, liep terug en zijn boterhammen waren kaal. Hij vroeg mijn moeder wat de bedoeling hiervan was, mijn moeder snapte er niks van en belegde ze opnieuw. Toen zag mijn vader ineens een poes in de schuur die vrolijk de gejatte kaas zat te eten. De poes bleef maar terugkomen en mijn vader – niet per se een dierenvriend – kreeg een zwak voor haar. Toen ze niet werd opgeëist bij het dierenasiel, besloot mijn vader haar mee terug te nemen als verassing voor ons. We kregen eindelijk een huisdier. We noemden haar Lilly, zo heette onze dominee. Vonden we echt enorm passend. Vraag me niet waarom.”
Marieke: “We moesten op de hamster van mijn nichtje passen. In principe doen hamsters de hele dag niks behalve slapen, eten en drinken, dus dat ging prima. Maar toen wilde mijn vader de hamster aaien, maar dat beest beet in zijn vinger. Blijkbaar deed het nogal zeer, want van schrik joekelde mijn vader dat arme beest echt in een soort slow motion meters door de kamer. Gelukkig overleefde de hamster het wel, maar ik weet eigenlijk niet of mijn vader het ooit aan mijn nichtje heeft durven vertellen…”
Lees hier meer hilarische dierenverhalen van de redactie, zoals hoe het zusje van Brenda ineens twee Vlaamse reuzen in huis haalde, zonder haar vriend in te lichten.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Heugelijk babynieuws! Maxime Offerman, bekend van Married at First Sight en MAFS: Second Chance, laat via Instagram weten dat ze bevallen is van haar zoontje.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
