Zaterdag is het Dierendag! Op 4 oktober zetten we massaal onze huisdieren in het zonnetje, of alle dieren, als je meedoet aan Eet Geen Dierendag. Ook binnen de redactie zijn veel huisdieren te vinden. We verzamelden de grappigste huisdierenverhalen, zodat jij even flink kunt lachen.
Joyce: “Als tiener had ik een konijn genaamd Pippa. Op een dag schrok ik me een hoedje. Pippa bleek een tumor te hebben bij haar billen. In alle staten racete ik met mijn moeder naar de dierenarts. Die ons hartelijk uitlachte en liet weten dat Pippa toch echt een ‘Pip’ was.”
Heather: “Mijn moeder kocht toen ik een kind was twee cavia’s voor me. Twee vrouwtjes, werd gezegd. Tot we een paar maanden later ineens zes cavia’s hadden. Een van de vrouwtjes bleek toch een mannetje te zijn. Classic.”
Brenda: “Ik heb me afgelopen kerst rotgelachen om mijn zusje. Mijn zusje is altijd obsessed geweest met konijnen. Op haar hoogtepunt had ze er vijf thuis bij mijn moeder, compleet met een Instagram account met duizenden volgers, je kent het wel. Afgelopen jaar heeft ze met haar vriend een huis gekocht en ze appte me een paar dagen voor Kerstmis dat ze een grote verrassing had. Wat bleek: ze had lopen rondstruinen op Marktplaats en zag dat er bij haar in de buurt twee Vlaamse reuzen voor de slacht werden aangeboden. Met het enorme hart voor dieren dat mijn zusje heeft, kon ze dat natuurlijk niet laten gebeuren. Zonder haar vriend in te lichten, heeft ze die Vlaamse reuzen mee naar huis genomen. Ze heeft zelfs gedaan alsof ze ze zelf voor de slacht wilde gebruiken, omdat ze bang was dat ze ze anders niet mee zou krijgen. Dus hop, die enorme konijnen achterin de auto. Haar vriend schrok zich kapot toen er ineens twee van die kniehoge konijnen door het huis hupten. Ze heeft een week lang die Vlaamse reuzen verzorgd tot ze een goed plekje voor ze had gevonden. Eind goed, al goed! Maar ze mag van haar vriend niet meer rond de kerst op Marktplaats…”
Lily: “Mijn kat en ik zijn twee handen op een buik. Op een dag zag ik hem met iets in zijn mond naar boven glippen, maar besteedde er niet veel aandacht aan. Toen ik ’s nachts in bed dook, rook het gek. Mijn dochtertje lag naast me, dus ik rook aan haar luier. Niks. Ik trok mijn kussen omhoog, waar een dode muis me aan lag te staren. Cadeautje van de kat! Ik ben nog net niet flauwgevallen.”
Marleen: “Ik mocht vroeger geen huisdier, want ik was allergisch voor zo’n beetje alles. Maar een goudvis mocht wel, Goldie noemde ik haar. Of moet ik zeggen, Goldie 1, Goldie 2, Goldie 3, Goldie 4, enfin, je snapt misschien waar ik naartoe wil. Mijn goudvis stierf ongeveer elke twee weken door het gebrek aan verzorging van mijn kant, waarop mijn moeder telkens stiekem naar de dierenwinkel ging om dat beest te vervangen voor een look a like. Ik had niks door. Op een gegeven moment werd het een te duur grapje en stopte mijn moeder ergens bij Goldie nummer 10.”
Viviënne en haar dochters maakten ook iets engs mee met hun cavia, die plotseling heel hard begon te gillen. Ze dachten dat de cavia dood ging, maar het bleek iets anders… Je leest het hier.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.
Alsof het leven in de loods van De Bondgenoten nog niet spannend genoeg is, hangt er nu een extra dikke cliffhanger in de lucht.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
