Wanneer blogger Kathy Radigan haar achttienjarige zoon Tom met hun truck van de afrit ziet rijden, beseft ze ineens: wat vliegt de tijd. Ze denkt aan de momenten dat mensen zeiden dat je als moeder van ‘elk moment moet genieten’.
Lees verder onder de advertentie
‘Dat wilde ik echt niet altijd horen’, schrijft ze op Huffington Post.
Als de dag van gisteren
Kathy herinnert zich nog als de dag van gisteren dat ze met haar dochter (toen nog baby) en vierjarige Tom op de parkeerplaats van een supermarkt stond. ‘Ik kreeg mijn dochter maar niet in haar autozitje en tegelijk was mijn zoon boos dat hij geen koekjes als ontbijt kreeg.’ Terwijl Kathy aan het stuntelen was, liep er een vrouw langs. ‘Ooit zul je deze dag missen’, zei ze.
Lees verder onder de advertentie
‘Als een boer met kiespijn’
Of die dag dat Kathy met moeders op een bankje in het park zat, kijkend naar hun spelende, schoolgaande kinderen. ‘Terwijl ze rustig een slok van hun koffie namen, zeiden ze dat ze die babytijd zo miste. Ik lachte als een boer met kiespijn en liep als een gek achter mijn driejarige dochter aan die steeds wegliep. Zo hard, dat ik bang was dat mijn jongste zoon, die ik als baby op mijn borst droeg, z’n flesje zou uitspugen.’
‘Hadden al die mensen die zeiden dat ik van ieder moment moest genieten, gelijk?’ vraagt Kathy zich af. ‘De tijd vliegt, inderdaad. Maar wie had als moeder de tijd om altijd met genieten bezig te zijn? Ik was te druk met koken, schoonmaken, kinderen naar de dokter brengen en helpen met huiswerk. Ik had slapeloze nachten, omdat ik bang was dat Tom door zijn dyslexie niet zou kunnen afstuderen.’ Op zulke momenten, was ‘geniet ervan’ wel het laatste wat Kathy wilde horen. ‘Ik kon het niet. En eerlijk gezegd: ik wilde het niet.’
Lees verder onder de advertentie
‘Ik koester de herinneringen’
Wat mensen haar niet vertelden, was dat deze moeilijke momenten jaar na jaar dragelijker werden. ‘Ik koester nu de herinneringen aan die geweldige, gekke, rommelige en zelfs verschrikkelijke dagen. En ik kijk ernaar uit om mijn kinderen nog meer te zien groeien.’
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]