Beeld: Canva
De één zweert bij biologisch, de ander bij patat op vrijdag. Voor Eva is één ding heel belangrijk: haar kinderen weten wat er op hun bord ligt. Vooral als het om vlees gaat.
Eva (38), getrouwd met Dennis, moeder van een zoon en dochter: “Als kind vond ik vlees al niks. Die geur, die structuur… alleen al bij de gedachte krijg ik rillingen. Het idee dat je een dood dier zit te eten, gatver. Mijn ouders dachten daar anders over, vlees hoorde er gewoon bij. Tot ik oud genoeg was om zelf te zeggen: dit wil ik niet meer. Dat werd geaccepteerd, zolang ik dan maar voor mezelf kookte. Mijn moeder had geen zin in gedoe. Prima, dat had ik er absoluut voor over.
Toen ik zelf kinderen kreeg, wist ik meteen: ik wil ze vegetarisch opvoeden. Dat heb ik met mijn man Dennis besproken, die wel vlees eet, en hij vond het oké. Wel met één belangrijke voorwaarde: als ze het willen proeven, mag dat en zodra ze oud genoeg zijn, mogen ze zelf kiezen. Daar ben ik het op zich mee eens, ik vind vrije keuze belangrijk. Al zou ik liever hebben dat mijn kinderen geen vlees eten.
Onze kinderen, inmiddels zeven en vijf, eten thuis vooral vegetarisch. Maar het is onmiskenbaar: ze zijn dol op vlees, net als hun vader. Ze zagen het vlees bij hun vader op zijn bord liggen en werden nieuwsgierig. Toen ze het proefden, waren ze meteen om. Tot mijn grote spijt.
Als ze vragen wat iets is, geef ik eerlijk antwoord. Ik zeg gerust dat ze een dood dier op hun bord hebben liggen. Het zou kunnen dat ik ze dan een beetje probeer te guilt trippen. ‘Vind je dat niet zielig? Dat dat dier dood moest, omdat jij het wil eten?’ vraag ik dan. Tot nu toe heeft dat niet zo veel effect. Dennis vindt dat ik daarmee moet ophouden, volgens hem praat ik ze dan een onnodig schuldgevoel aan.
Ik heb een beetje hoop dat als ze ouder worden, het besef landt en ze het misschien toch zielig gaan vinden. Misschien hebben mijn opmerkingen dan effect. Ik heb er weleens ruzie over met Dennis, als hij weer vindt dat ik te ver ga met mijn opmerkingen. Hij vindt dat ik het ook moet respecteren als ze wel vlees eten. Hij heeft misschien een punt, van hem accepteer ik het ook. Alleen zou ik toch graag zien dat ze vegetariër worden.”
Vanessa heeft andere issues rondom eten, ze is allergisch voor van alles en nogwat. Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat haar behoorlijk in het verkeerde keelgat. Je leest het hier.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Welmoed Sijtsma is terug op tv na haar zwangerschapsverlof. In oktober beviel ze van haar eerste kindje. In de uitzending van Goedemorgen Nederland werd de presentatrice afgelopen maandagochtend dan ook warm ontvangen.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
