Beeld: Canva
Sophie had het nooit van zichzelf verwacht, maar na een zwangerschap en de babyfase weet ze heel zeker: dit nooit meer.
Sophie (38), samen met Daan (39), moeder van Lotte (4): “Toen Daan en ik besloten dat we voor een kindje wilden gaan, waren we er allebei meer dan klaar voor. Na jaren met z’n tweeën voelden we allebei dat we klaar waren om een gezin te stichten. Niet veel later zag ik twee streepjes op de zwangerschapstest. We waren dolgelukkig: onze dochter Lotte was onderweg.
Ik had verwacht dat ik enorm van de zwangerschap zou genieten, maar niks was minder waar. Ik vond het heel zwaar. Ik kwam enorm aan, zag mijn buik veranderen in een ravage van littekens en voelde me vreselijk. Ik keek na een tijdje uit naar de geboorte, maar ook de bevalling was hels. Maar ik had nu in ieder geval mijn baby, ja toch? Maar ook dat vond ik vooral echt heel zwaar. Natuurlijk genoot ik ook van haar, maar de eerste maanden vond ik ontzettend pittig. Mijn lijf voelde niet als het mijne, ik was voortdurend moe en door de hormonen kon ik om werkelijk alles huilen. Ondertussen was er een baby die dag en nacht iets van me nodig had. Ik had regelmatig het gevoel dat ik gek werd.
Lotte is inmiddels vier en ik vind het moederschap oprecht fantastisch. Ze is grappig, lief en kan opmerkingen maken waardoor Daan en ik elkaar regelmatig aankijken en hard in lachen uitbarsten. Ik zou haar echt voor geen goud willen missen.
Maar ik vind moeder zijn óók intensief. Ik mis soms de vrijheid die ik vroeger had. Even spontaan ergens naartoe gaan, uitslapen of überhaupt vijf minuten rustig op het toilet zitten: het klinkt inmiddels als pure luxe. Ook vind ik het lastig dat Daan en ik minder tijd voor elkaar hebben. Naast werk, het huishouden, speelafspraken en alles wat er geregeld moet worden, voelt het alsof ik altijd twintig tabbladen tegelijk open heb staan. Ik voel aan alles: ik wil geen tweede kind.
Daar zit meteen het probleem, want Daan voelt precies het tegenovergestelde. Voor hem is ons gezin nog lang niet compleet. Hij heeft altijd het beeld gehad van drie of zelfs vier kinderen die samen opgroeien en zou het liefst morgen beginnen aan een tweede. Sterker nog, het liefst liepen er al twee extra kinderen rond, als het aan hem lag.
Sinds Lotte naar de basisschool gaat, krijgen we langzaam wat vrijheid terug en hebben weer meer tijd voor elkaar. Voor hem voelt dat als ruimte om opnieuw aan een baby te beginnen. Voor mij betekent diezelfde vrijheid juist iets heel anders, want ik voel sterker dan ooit dat ik écht niet naar die babytijd terug wil.
Tekst gaat verder onder de video.
Tegelijkertijd voel ik me schuldig naar Daan toe. We waren het eens over meerdere kinderen, voordat ik wist hoe zwaar ik het zou vinden. Ik vind het rot voor hem dat ik ineens van gedachten ben veranderd. Dat voelt oneerlijk naar hem toe, al had ik dat zelf natuurlijk ook niet zien aankomen. Daan zegt weleens dat het bij een tweede misschien makkelijker is, omdat we inmiddels weten wat ons te wachten staat. Misschien heeft hij gelijk. Maar dat verandert mijn gevoel niet.
We hebben het er veel over, maar ik ben soms wel bang dat dit het einde van onze relatie betekent. Ik merk dat Daan toch al die tijd hoop heeft gehouden dat ik van gedachten verander. Soms gun ik hem een andere vrouw die wel nog meer kinderen wil. Hij is echt een leuke vader, en ik sta zijn wens in de weg. Hij zegt dat hij dat niet wil, maar we zijn het over iets heel belangrijks niet eens en daar bestaat geen compromis voor. Misschien bedenkt hij zich in de toekomst toch. Hoe vreselijk ik het ook zou vinden, ik zou hem wel snappen.”
Kim zit met een probleem: ‘De gynaecoloog raadt een tweede zwangerschap af, maar ik wil nog een kind’. Je leest het hier.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
