Tweelingpapa Rob werd voor gek verklaard: ‘Nóg een baby? Was ons gezin niet al druk genoeg?’

tweelingvaders Rob en Dick column Superpapa's Eigen beeld
Dick & Rob
Dick & Rob
Leestijd: 3 minuten

Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5), tweeling Mila en Noud (3) en Teun (0). Samen schreven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling: Superpapa. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.

Lees verder onder de advertentie

Onze omgeving reageerde heel verbaasd, en sommigen verklaarden ons voor gek: was ons gezin niet al druk genoeg?

Drieënhalf jaar na de geboorte van de tweeling, maakten we ons op voor nieuwe kraamweken: we kregen een vierde kindje! Heel leuk om de baby-fase nog eens mee te maken nu de andere drie (bijna) naar de basisschool gingen. Ook zorgde het voor terugdenken aan de kraamtijd van onze oudste en de tweeling, en natuurlijk gingen we vergelijken.

Lees verder onder de advertentie

De eerste is altijd spannend

Een eerste kindje is altijd spannend: alles is nieuw, je wordt een gezin in plaats van een stel, en je moet van alles samen ontdekken. Bij iedere keuze vraag je je samen af “hoe het hoort”, maar ook wat je eigen manier gaat worden.

Aan de andere kant heb je met z’n tweeën één kind, en is één persoon daarvoor in principe voldoende, dus blijft er, mits je het goed verdeeld, en medisch alles goed gaat, genoeg tijd en energie over voor hobby’s en andere zaken.

Bij de tweeling daarna werd het anders: twee baby’s vragen meer dan twee keer zoveel tijd, aandacht en energie. Niet alleen zorgen ze voor twee keer zoveel huiltjes, verschoningen en voedingen, maar ook ben je allebei met een kindje bezig, en kan je elkaar dus lastiger helpen. Zo weet ik nog goed dat we beiden op de bank lagen met een baby op ons, een goede manier om ze in slaap te houden gedurende de avonden, ons zoontje van twee boven in zijn bed begon te huilen, en we elkaar aankeken: “wie staat er nu op?”. En dat de hele dag: niet onmogelijk, maar zeker wel pittig.

Lees verder onder de advertentie

Stelt niets voor

Ik kan kort zijn: deze nieuwste kraamweken stellen vanuit babyzorgperspectief niks voor vergeleken met de tweelingperiode. We kunnen elkaar afwisselen, en dus ook even uit de baby-bubbel stappen, en de logistiek van één baby is minder dan het halve werk. Een normale kinderwagen is echt heel veel makkelijker dan de tweelingvariant, en een tweeling opvoeden geeft je zelfvertrouwen in het verzorgen van een volgende baby een flinke boost.

Lees verder onder de advertentie

Onze drie oudere kinderen eisen natuurlijk genoeg aandacht op – meer dan anders, want het nieuwe broertje is voor hen ook spannend – en van gebroken nachten ga je je niet fitter voelen, maar als de drie oudsten op school en op de opvang zijn, en er een soort rust in huis is, realiseren we ons het verschil met de kraamweken van de tweeling pas echt. Die rust was er namelijk niet.

Eigenlijk ook wel logisch: je weet wat je moet doen en je hebt al een kindvriendelijk huis en ritme in je leven, dus heel veel drukker wordt het niet meer.

Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail