Beeld: Instagram
Columnist Ellen schreef over haar geboortekaartjesdilemma. Ze vindt ze zo duur, dat ze ze alleen nog aan goede vrienden en naaste familie wil sturen. Jullie denken heel verschillend over geboortekaartjes, maar één ding is zeker: in de kliko belanden ze niet.
Marella: “Hier verdwijnen de geboortekaartjes anders absoluut niet in de papierbak. Ze worden hier juist bewaard in een apart doosje, aangezien dit vaak het meest trotse moment van je vrienden/familie is, wij vinden het belangrijk die te bewaren en hechten daar waarde aan.”
Judith: “Hier bewaar ik de geboorte-, trouw- en jubileumkaarten. Zo leuk om ze een aantal jaren later weer te zien en te lezen.”
Griselda bewaart álle geboortekaartjes die ze ooit heeft gekregen.
Mona: “Wij hebben zo’n kleine familie dat we helemaal geen geboortekaartjes hebben gedaan.”
Charlotte: “Zoveel geld voor de kaartjes? Ik heb het kaartje van jongste zelf ontworpen. Ik had er 50 besteld en inclusief toebehoren kwam ik uit rond de 200 euro. Adressen kun je gewoon zelf schrijven toch? Had ik wat te doen op de bank, terwijl mijn kind sliep en ik verder niks mocht doen van de kraamzorg. Mankeerde niks aan m’n handjes.”
Gabriëlle: “Wij hebben ook alleen aan de dichtstbijzijnde mensen een kaartje gestuurd en een digitaal kaartje naar de rest. Of een geboortefilmpje, dat hebben we ook wel eens gedaan! Gewoon een leuke compilatie van foto’s, muziekje eronder en dan de aankondiging van de naam.”
Anneke: “Je krijgt er toch vaak ook cadeautjes voor terug? En ik bedoel niet om geld of cadeaus bedelen, zoals laatst stond op een kaartje. Een kaart is slechts een kennisgeving, net zoals een rouwkaart.”
Patricia: “600 euro? Zijn die kaartjes van goud of wat? Dat is onzin en die kaartjes bewaren de meeste mensen best wel als het van familieleden of goede vrienden zijn.”
Irene: “Mijn vriend heeft het kaartje van onze kinderen zelf getekend. En we hebben ze laten drukken bij een kopieshop. De grafisch vormgever daar heeft er de finishing touch aan gegeven. Waren voor beide kids rond de 50 euro kwijt.”
Nancy: “Ik doe zeker aan geboortekaartjes, maar deze derde keer ga ik ze wel iets selectiever sturen!”
Rianne: “We doen ze wel minimaal, want de prijzen zijn gigantisch!”
Annemarie vindt het ‘bijzonder en mooi om te doen’.
Anita: “Vroeger wel gedaan, maar denk er nu anders over.”
Sandra: “Een geboortekaartje hoort erbij!”
Sharon: “Wij deden het geboortekaartje alleen digitaal.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
