Oma Moniek: ‘Voed je eigen kinderen eens op, ik ben geen Gratis Oppas BV’
Even je moeder vragen om op te passen? Oma Moniek doet het met alle liefde, maar haar dochter maakt wel héél vaak gebruik van de gratis oppasoma.
Beeld: Michelle Phaf
Tien jaar geleden ontmoetten Evelyn Vis (42) en Marjanne van den Boogaard (41) elkaar tijdens zwangerschapsgym. Samen met Mirella, Yara en Margot vormden ze De Pufclub. Toen Evelyns dochter Sara vlak voor de geboorte overleed, veranderde hun ogenschijnlijk oppervlakkige contact in een vriendschap voor het leven.
Evelyn: “Ik was 39 weken zwanger van mijn middelste kind, Sara, toen ik haar niet meer voelde bewegen. De verloskundige maakte een echo en zag geen hartje kloppen. Mijn wereld stopte. Ik moest bevallen van een kind dat niet meer leefde. Artsen vonden geen oorzaak. Pure pech, zeiden ze, Sara heeft geen pijn gehad. Dat was mijn enige troost. Maar ondertussen moest ik door: mijn zoon Jesse, nu twaalf, was net twee.”
Marjanne: “Ik lag op dat moment in hetzelfde ziekenhuis, op dezelfde afdeling. Mijn eerste zoon Floris, nu tien, werd geboren, terwijl Evelyn haar dochter verloor. Die bizarre samenloop zorgde ervoor dat ik haar niet meer losliet. We woonden ook nog eens in dezelfde straat.”
Evelyn: “De meiden van De Pufclub waren toen nog maar net bekenden. Maar ze bleven allemaal. Dat is zó bijzonder. De een bracht eten, een ander stuurde kaartjes, iemand maakte een kistje voor de kaarsjes die ik elk jaar aansteek voor Sara.”
Marjanne: “Voor de hele club was het moeilijk, vlak na Sara’s overlijden. We vroegen ons af wat we wel of niet konden delen over onze eigen baby’s. Evelyn stapte tijdelijk uit de groepsapp en wij zijn toen een nieuwe begonnen voor wanneer het om zaken gaat die voor Evelyn te confronterend zijn. Die hebben we nog steeds.”
Tekst gaat verder onder de afbeelding

Evelyn: “Elke 10 oktober, Sara’s verjaardag, denken mijn vriendinnen aan haar. Soms in de vorm van een bos bloemen, een kaars, of een tegeltje met haar naam.”
Marjanne: “Het hoeft geen groots gebaar te zijn. We weten wat die dag betekent. Soms is er stilte, soms juist veel contact. Het mag er allemaal zijn.”
Evelyn: “Yara is de regeltante van ons stel, zij plant de uitjes. We zien elkaar zeker elk kwartaal. Dan eten we sushi, drinken wijn. We zijn weleens een restaurant uitgezet omdat we te hard lachten.”
Marjanne: “Het is geen droevige club, nee. We hebben allemaal zwarte humor.”
Evelyn: “Zij zorgen ervoor dat ik blijf lachen. En ik mag er ook even níét zijn als ik dat nodig heb. Niemand dwingt iets af. Sara hoort nog steeds bij ons. Als een van de kinderen uit De Pufclub afzwemt of een dansoptreden heeft, realiseer ik me dat dit ook haar moment had kunnen zijn. Dat beseffen mijn vriendinnen allemaal: ik hoef nooit uit te leggen hoe zulke momenten voor me voelen. Na Sara kreeg ik Mats (9), Marjanne kreeg Sofie (5) en Merel (3). Mats is eerder gehaald zodat ik de 38e en 39e week niet opnieuw hoefde mee te maken.”
Marjanne: “We zijn allemaal anders als moeders, maar dat maakt het juist leuk. We delen de chaos, de twijfels, het gemopper. En we kunnen ook heel eerlijk zijn als we het moederschap even niet trekken. Tien jaar geleden hadden we nooit gedacht dat deze vriendschap zou ontstaan.”
Evelyn: “Sara heeft me de liefste vrouwen gebracht die ik ken. Uit iets verschrikkelijks kan dus ook iets heel moois ontstaan.”
Ook Hilda, Sarah en Lenke vonden elkaar na een afschuwelijke gebeurtenis. De dames zijn namelijk moeder, maar ook weduwe. Hier lees je het hele interview met de vriendinnen.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama ‘Cosy Christmas‘