Susanne: ‘Ik ga elke week naar mijn schoonmoeder, maar door haar opmerkingen zie ik er steeds meer tegenop’

slechte band schoonmoeder

Altijd klaarstaan voor een familielid, maar toch het gevoel krijgen dat je nooit genoeg doet? Susanne weet er alles van: hoe vaak ze ook op bezoek gaat, haar schoonmoeder lijkt vooral te zien hoe vaak ze níét komt.

Lees verder onder de advertentie

Susanne: “Mijn schoonmoeder zegt regelmatig dat ze eenzaam is en niemand ziet. Ik voel me daar schuldig over en probeer iedere week langs te gaan. Toch zie ik steeds meer tegen die bezoekjes op. Want hoe vaak we ook komen, het lijkt nooit genoeg.

En maar klagen

Sinds een paar maanden woont mijn schoonmoeder dichter bij ons. Ze wilde gelijkvloers wonen en kwam terecht in een seniorencomplex. Ik dacht dat dat ideaal zou zijn. Ze woont dichter bij haar kinderen en er zijn genoeg andere bewoners om contact mee te hebben. Toch klaagt ze vaak dat ze alleen is.

Dat vind ik lastig, zeker omdat ze binnenkort tachtig wordt. Ik weet dat ze er niet voor altijd zal zijn en wil graag mooie herinneringen met haar maken. Alleen maakt ze dat zelf soms behoorlijk moeilijk.

‘Zo, dat was lang geleden’

Ik probeer iedere week langs te gaan. Mijn man komt zeker twee keer per week om haar te helpen en mijn schoonzus eet iedere week met haar. Ook onze kinderen gaan regelmatig bij oma langs.

Toch krijgen we bijna standaard te horen: ‘Zo, dat was lang geleden’, ‘Ik zie je nooit’ of ‘Ik hoor nooit iets van je.’ Daar word ik moedeloos van. Ik heb naast mijn gezin ook mijn werk, mijn eigen vriendinnen en mijn eigen ouders. Ik kan simpelweg niet al mijn vrije tijd bij mijn schoonmoeder doorbrengen.

Lees verder onder de advertentie

Het wrange is dat andere bewoners haar soms vragen om iets samen te doen. Toch heeft ze op bijna iedereen wel iets aan te merken. De een is volgens haar dik, de ander raar. Inmiddels komt ze amper haar deur uit, maar vervolgens is ze verdrietig omdat ze zo weinig mensen ziet.

Opmerkingen

Nog erger vind ik sommige opmerkingen die ze maakt. Laatst vertelde mijn dochter dat oma tegen haar had gezegd dat ik dikker was geworden. Dat is niet eens zo, maar dat is eigenlijk niet het punt.

Mijn schoonmoeder weet dat ik jarenlang problemen heb gehad met anorexia. Ze was toen al in mijn leven en weet dus hoe gevoelig gewicht voor mij ligt. Dat ze zoiets dan uitgerekend tegen mijn dochter zegt, vind ik heel pijnlijk.

Ook tegen mijn dochter en haar nichtje maakt ze opmerkingen over hun lichaam. Zo zegt ze dat ze ‘dikke billen’ hebben. Daar trek ik echt een grens. Ik wil niet dat mijn dochter van haar oma leert dat er steeds iets gevonden moet worden van haar lichaam.

Niemand doet het goed

Het ligt trouwens niet alleen aan mij. Als mijn dochter alleen bij oma is, praat mijn schoonmoeder negatief over mij. Ben ik bij haar, dan praat ze weer slecht over haar eigen dochter. Mijn schoonzus doet ontzettend veel voor haar moeder, maar ook dat is nooit goed.

Mijn man heeft in principe een prima band met haar en helpt haar veel. Toch zijn er vanuit zijn jeugd nog dingen die nooit helemaal zijn uitgesproken. Zijn moeder was vroeger vooral met haar eigen leven bezig en keek volgens hem niet altijd genoeg naar haar kinderen om. Ondanks alles staat hij nu voor haar klaar. Toch appt ze hem bijna dagelijks omdat ze denkt dat hij boos op haar is. Zelfs als hij kort daarvoor nog bij haar is geweest.

Lees verder onder de advertentie

Schuldgevoel

Ik merk dat alle verwijten juist averechts werken. Als ze blij zou zijn wanneer we komen, zou ik waarschijnlijk veel sneller spontaan langsgaan. Nu weet ik vooraf al dat ik waarschijnlijk eerst te horen krijg hoe weinig ze me ziet. En daarna hoe dik ik ben. Toch voel ik me schuldig als ik niet ga. Zeker nu haar tachtigste verjaardag eraan komt. Ik heb gevraagd of ze iets wil doen, maar ze wil geen feestje, etentje of uitje.

Lees verder onder de advertentie

Ik wil echt het mooiste maken van de tijd die we nog met haar hebben. Maar soms vraag ik me af hoeveel we nog moeten geven voordat het voor haar eindelijk genoeg voelt.”

Gedoe met je schoonfamilie kan ook tijdens de feestdagen voor stress zorgen. Bobbi ziet nu al op tegen kerst bij haar schoonfamilie. Waarom, lees je hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail