Beeld: Unsplash
Ze wilde even een paar schoenen terugbrengen naar de winkel, maar werd in de rij voor de kassa door een andere vrouw uitgemaakt voor ‘monster’ toen haar baby begon te huilen. Blogger Masha over waarom je het bij sommige mensen nooit goed kunt doen.
Op een koude winterdag reed Scary Mommy-columniste Masha Rumer met haar pasgeboren baby naar het winkelcentrum om schoenen terug te brengen. Haar baby – die erg veel huilde – sliep gelukkig. Masha staat in de rij voor de kassa, als haar zoontje plots wakker wordt. Ze hoopt dat hij weer in slaap valt, maar helaas: hij begint te huilen net als Masha aan de beurt is. ‘De kassière nam uitgebreid de tijd en had een andere code nodig om de retour te kunnen behandelen. Ineens hoorde ik een stem achter me: ‘Kan ik je helpen.’
De jonge moeder draait zich om en ziet een vrouw achter zich staan. Masha wiegt de kinderwagen heen en weer en zegt dat ze het wel redt. Dan brandt de vrouw los: ‘Ze zei: ‘Voor het geval je het niet doorhebt: je kind huilt. Pak je hem niet op?’ Zij en haar vriendinnen schudden afkeurend met hun hoofd. ‘Ik ga,’ zei ik. ‘O, nu ga je weg? Dan kun je maar beter doen!’ schreeuwde de vrouw mij na terwijl ik naar de uitgang liep. ‘Ik hoop dat dit jouw enige kind is. Je bent een monster, geen moeder!’ Sindsdien ben ik niet meer in die winkel geweest.’
Lees ook
PERSOONLIJK: Rita vergat haar baby in de auto >
Masha hoort soms nog steeds de kritische stem van deze vrouw in haar gedachten. En soms voelt ze zich schuldig dat ze niet voldoet aan het plaatje van de ’perfecte’ moeder. ‘Soms, als dat spookbeeld van een perfecte moeder weer in mijn hoofd zit, dan vraag ik haar of ze mij en mijn familie met rust laat. Want zelfs met onze gedeukte realiteit, wallen van vermoeidheid en blunders, houden we onvoorwaardelijk van onze kinderen en geven we ze alles wat we kunnen. En dat is misschien niet perfect, maar wel allesbetekenend.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
