Charlotte gaat op zoek als haar dochter niet thuiskomt: ‘Wat ze zat te doen, had ik nooit verwacht’

Illustratie bij: Charlotte gaat op zoek als haar dochter niet thuiskomt: ‘Wat ze zat te doen, had ik nooit verwacht’
Fenne van der Woude
Fenne van der Woude
Leestijd: 3 minuten

Als haar 10-jarige dochter Suus op woensdagmiddag maar niet thuiskomt, begint Charlotte (39) zich steeds meer zorgen te maken. Uiteindelijk besluit ze naar school te fietsen en treft ze haar dochter op een plek waar ze niet meer had verwacht haar te vinden.

Lees verder onder de advertentie

Charlotte (39), getrouwd, moeder van Suus (10): “Elke woensdagmiddag is Suus om kwart over twaalf uit. We wonen niet ver van school, dus inmiddels mag ze zelf naar huis fietsen. Dat gaat eigenlijk altijd goed. Vaak spreekt ze op woensdag nog af met een klasgenootje, maar daar hebben we één duidelijke afspraak over: eerst even thuis komen melden waar je naartoe gaat.

Lees verder onder de advertentie

Die woensdag zat ik dus gewoon op haar te wachten. Kwart over twaalf werd half één en half één werd kwart voor één. In eerste instantie maakte ik me nog niet zo druk. Suus blijft na school namelijk graag nog even hangen op het schoolplein. Een beetje kletsen met vriendinnen, nog wat rondhangen, je kent het wel. Maar toen het één uur werd en ik nog steeds geen Suus had gezien, begon het toch te knagen.

Toch maar even kijken

Ik probeerde mezelf gerust te stellen. Ze zou vast de tijd vergeten zijn. Misschien stond ze nog gezellig met een vriendinnetje te praten. Maar hoe langer het duurde, hoe meer mijn moederbrein ermee aan de haal ging.

Uiteindelijk hield ik het niet meer en besloot ik op de fiets te stappen. Dus een paar minuten later stond ik op het schoolplein. Er waren nog wat kinderen buiten, maar Suus zag ik nergens. Toen voelde ik toch wel even onrust. Want als ze niet thuis was en ook niet op het schoolplein rondhing, waar was ze dan? Ik besloot naar binnen te lopen en bij haar klaslokaal te kijken.

Lees verder onder de advertentie

En ja hoor…

Daar zat ze. Gewoon aan een tafeltje. Samen met een vriendinnetje. Volledig ontspannen en zich van geen kwaad bewust. En wat waren de dames aan het doen? De weektaken van hun klasgenoten nakijken. Vrijwillig. Omdat ze dat zo leuk vinden.

Ik moest er eigenlijk meteen om lachen. Natuurlijk was ik vooral enorm opgelucht dat er helemaal niets aan de hand was. En eerlijk is eerlijk: ik vond het ook ontzettend schattig dat ze na schooltijd vrijwillig bleef hangen om haar juf te helpen.

Eén kleine voorwaarde

Ik wil dat enthousiasme voor school natuurlijk absoluut niet ontmoedigen. Als Suus het leuk vindt om de juf te helpen en werkjes na te kijken, moet ze dat vooral blijven doen. Maar we hebben die middag thuis toch nog één keer onze afspraak doorgenomen.

Met een vriendinnetje spelen? Prima. Nog even op het schoolplein blijven hangen? Ook goed. Na school vrijwillig promoveren tot assistent-juf? Van mij mag het. Maar voortaan wel éérst even thuis komen melden. Scheelt haar moeder weer een halve zoektocht. En een paar jaar van haar leven.”

Een kind vergeten op te halen van school? Het overkwam Karin. Ze stond nietsvermoedend op een leeg schoolplein, terwijl haar dochter allang vrij bleek te zijn. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail