Bron: Pexels
Jantine’s (38) dertienjarige dochter zit midden in de puberteit, is een knappe verschijning en wil niks liever dan buiten op staat ‘hangen’. Met vriendinnen, maar ook met jongens. Het grote probleem? Jantine heeft geen flauw idee met wíé haar dochter eigenlijk op straat staat.
“Het begon een paar maanden geleden nog redelijk onschuldig. Eerst was het een uurtje na schooltijd op het bankje bij het pleintje verderop. Prima, dacht ik toen nog. Maar inmiddels is het een dagelijks ritueel geworden. Zodra ze haar tas in de hoek heeft gesmeten en snel wat heeft gegeten, staat ze voor de spiegel. Haren borstelen, lipgloss op, nog wat parfum spuiten en hup, de deur uit. ‘Ik ben even chillen op straat, doei!’ roept ze dan vluchtig over haar schouder voor ik überhaupt kan reageren.
Als ik vraag met wie ze precies afspreekt, krijg ik meestal een vreselijk vaag antwoord. ‘Gewoon, met wat mensen’, zegt ze dan met een diepe zucht. Of: ‘Ken je toch niet, mama, doe niet zo nieuwsgierig.’ Vervolgens zie ik dat ze op het fietspad wordt opgewacht door een aantal kids op fatbikes. Het is een grote groep pubers. Tussen die groep lopen regelmatig jongens rond die er toch wel een stuk ouder en volwassener uitzien dan zij. Op zo’n moment schiet mijn hart meteen in mijn keel en voel ik een enorme knoop in mijn maag. Wie zijn die gasten? Waar komen ze vandaan? En wat doen ze de hele tijd op straat.
Inmiddels blijft het ook niet meer bij alleen de middag, ook na het eten weet ze niet hoe snel ze naar buiten moet rennen. Ze is altijd netjes op tijd thuis, maar toch krijg ik er een knoop van in mijn maag.
Dat ze écht dingen voor me achterhoudt, werd laatst pijnlijk duidelijk toen ik haar opbellen om te vragen hoe laat ze thuis zou zijn. Terwijl we aan het praten waren, hoorde ik op de achtergrond haar vriendin luidkeels roepen: “Kom, we bellen Ricardo!” Waarop mijn dochter meteen paniekerig “Sssst!” siste richting die vriendin, in de hoop dat ik het niet gehoord had. Toen ik natuurlijk meteen vroeg wie in hemelsnaam Ricardo was, ontweek ze de vraag snel en hing ze kort daarna op. Mijn achterdocht was op dat moment uiteraard compleet gewekt. Wie is die Ricardo? Een jongen van school, of iemand die ze op straat is tegengekomen?
Ik probeer echt een coole, betrokken en niet te strenge moeder te zijn. Ik snap ook wel dat dit bij de leeftijd hoort en dat ze haar eigen wereldje moet opbouwen buiten ons gezin. Maar het voelt zo machteloos om totaal geen zicht meer te hebben op haar vriendenkring. Zeker omdat ze pas dertien is; op die leeftijd overzien ze de gevolgen van hun gedrag nog lang niet, zijn ze ontzettend beïnvloedbaar en willen ze er wanhopig graag bij horen. De vervelendste doemscenario’s vliegen op zulke momenten door mijn hoofd. Wat als er sprake is van groepsdruk? Wat als die oudere jongens verkeerde bedoelingen hebben, of ze met dingen in aanraking komt waar ze nog helemaal niet aan toe is?
Totaal verbieden om naar buiten te gaan heeft volgens mij weinig zin, want dan zoekt ze het stiekem op en raak ik het contact pas echt kwijt. Maar dit gevoel van nul controle vind ik verschrikkelijk lastig. Ik wil haar de ruimte geven om op te groeien, maar mijn moederhart schreeuwt om haar te beschermen. Hoe houd je een oogje in het zeil zonder dat je meteen als een overbezorgde, zeurende ouder overkomt?
Is dit herkenbaar voor andere pubermoeders, en hoe gaan jullie ermee om als je kind ineens uren op straat wil hangen met onbekenden?”
Wil je reageren op dit dilemma? Stuur dan een mail naar redactie@kekmama.nl.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Waar de meeste kinderen kiezen voor een spreekbeurt over hun huisdier, favoriete sport of hobby, koos de zoon van Micky (38) voor een iets minder voor de hand liggend onderwerp. De juf moest er zelfs even van bijkomen.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week: Gwendolyn twijfelt of ze haar dochter naar een poolparty moet laten gaan.
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Sabine (45) is moeder van een zoon (15) en een dochter (13). Ze probeert een betrokken moeder te zijn, maar toch zijn haar kinderen goed in het achterhouden van dingen, kwam ze achter. ‘Opeens hoorde ik een meisjesstem.’.
