Beeld: Shutterstock
Het zoveelste knutselwerk met je kind maken of meespelen met een scène van de Barbies: de ene ouder doet het graag, de ander heeft er het geduld niet voor. Moeder en blogger Kristen Mae speelt bijna nooit met haar kinderen. En daar heeft ze een aantal goede redenen voor.
Kristens zoon werd in 2006 geboren. Ze deed er alles aan om hem te vermaken: ‘Spelen en leren stond centraal in onze woonkamer’, schrijft ze op haar blog. ‘De vloer lag bezaaid met speelgoed en boekjes, waarvan ik dacht dat mijn zoon er een goede motoriek mee zou ontwikkelen en al vroeg zou leren lezen.’ Maar toen hij twee werd, kon hij nog geen letter lezen en was Kristen uitgeput. ‘Dus toen mijn dochter een paar jaar later werd geboren, liet ik de touwtjes wat meer vieren. En wat bleek: het was goed voor haar dat ik niet elk moment verplicht met haar wilde spelen om haar dingen te leren.’
Kristen noemt een aantal redenen waarom kinderen vaker op zichzelf – of met elkaar – zouden moeten spelen, dan met één van de ouders:
‘Mijn kinderen hebben verhalen verzonnen die zo gedetailleerd zijn, dat ik er een paar heb opgeschreven voor een toekomstige kinderboekenserie. Ze vormen hun eigen rolspellen en bedenken regels die alleen zij begrijpen.’
‘Door samen te spelen, hebben ze de leukste gesprekken over alle grote en kleine dingen. Over onderwerpen waar ik nooit op gekomen zou zijn.’
‘Soms maken mijn kinderen ruzie en sta ik op het punt om in te grijpen. Maar bijna altijd stelt één van hen een oplossing voor en lossen ze het zelf op. Een paar minuten later zeggen ze ’sorry’ en vinden ze elkaar de beste broer en zus ter wereld.’
Lees ook:
‘Mijn dochter (6) zit de hele dag aan me vastgeplakt. Hoe maak ik haar zelfstandiger?’ >
‘Ik ben er niet om ze te vermaken, dus als ze geen inspiratie meer hebben om te spelen, pakken ze een boek.’
‘Kinderen zijn natuurlijke wetenschappers. Mijn zoon gebruikte zijn vergrootglas om insecten te onderzoeken en zowel hij als z’n zusje verkennen alle hoeken en gaten in ons huis en de tuin.’
‘Het grote nadeel als je als ouder je kind bezighoudt? Dat ze afhankelijk worden van anderen om zich te vermaken. Mijn kinderen zijn het zo gewend om zelf iets leuks te bedenken, dat ze zich bijna nooit vervelen. Natuurlijk speel ik soms met ze mee, maar ik ben niet degene die bedenkt wat ze moeten doen.’
‘Ze hebben zelf bedacht dat ze een fort wilden bouwen, dus moeten ze het zelf ook weer afbreken. En dat geldt ook voor alle andere zooi die ze maken.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
