Beeld: Shutterstock
Van Halloweenfeestjes tot knutselmiddagen met kerst: voor Sarah Bergel is de maat vol als het om de feestdagen gaat. Dit jaar zijn haar kinderen niet bij alle feestjes van de partij.
‘Hoe kan je van je kind verwachten dat hij de magie van de feestdagen begrijpt, als er elke week een feestje is?’, schrijft ze op Babble.
Van Halloween tot aan Kerstmis: het einde van het jaar staat bol van de feestdagen. Sarah herinnert zich nog precies hoe die tijd voor haar als kind was. ‘Het was geweldig en lang niet zo hectisch als nu. Neem Halloween: er waren geen ontelbare evenementen, talloze kostuums en allerlei spookachtige snacks. Ik werd ook niet naar vijf verschillende feestjes gebracht door m’n ouders. Je haalde snoep op langs de deuren en at dat op, tot je misselijk was.’
Lees ook:
Bekijk het maar met je kerst >
Zodra het oktober wordt, begint Sarah’s gezin altijd aan een heuze feestplanning. ‘Weekendpartijtjes, festivals, beurzen, knutselevenementen: er is van alles’, vertelt ze. ‘We worden voor van alles uitgenodigd. Heel leuk, maar er is een grens. Begrijp me niet verkeerd: ik hou van de feestdagen en vind het leuk om mijn kinderen er enthousiast voor te maken. Maar overdrijven, met tientallen feestjes, is niet nodig.’
Dit jaar gaat Sarah bewust niet in op alle uitnodigingen. ‘Ik meld ons netjes af’, zegt ze. ‘Bij de feestdagen gaat het erom dat je kind vol smart de dagen aftelt en zich op het feest verheugt. Hoe kan je dat van hem verwachten als hij al weken achter elkaar allerlei feestjes viert? Als je geduldig afwacht, betekenen de feestdagen veel meer. Voor volwassenen, maar ook voor kinderen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
