vader-zoon-vriend

De anonieme vader uit onderstaande post weet één ding weet zeker: zijn driejarige zoon zal nooit z'n 'vriend' zijn. Op Babble schrijft hij er een stuk over.

'Ik las een artikel over Buddy Parenting, precies een jaar voordat mijn zoon werd geboren', schrijft hij. 

More content below the advertising

 

'Falen'

De kop van het stuk was 'Mijn kind is meer dan een zoon, hij is mijn vriend'. Het ging over dat wanneer je jouw kind als een gelijke vriend behandelt, dit goed is voor z'n ontwikkeling. Belachelijk, vindt de vader. 'Echt, bullshit. Ik dacht: als dit het moderne vaderschap is, dan ga ik jammerlijk falen.'


Lees ook
'Papaklas' bereidt vaders voor op het vaderschap >

 

Grootste compliment

'Ik was nooit mijn vaders 'vriend'', schrijft hij verder. 'Mijn vader was een vader: een hardwerkende man met twee zoons en twee dochters. We speelden dan wel nooit samen met Lego en hij complimenteerde me bijna nooit, maar dat kwam omdat hij ons (zijn kinderen) zag als slimme, capabele mensen. En dat was het grootste compliment dat hij ons kon geven.'

 

'Grenzen aangeven'

Hij neemt zijn vader als voorbeeld, maar giet zijn aanpak in een modern jasje. 'Natuurlijk speel ik met mijn zoon, doen we gek samen en noem ik hem 'buddy', maar mijn vrouw en ik zullen altijd samen één front vormen als onze peuter zich slecht gedraagt of boos is. We nemen het niet persoonlijk op, want hij is niet onze vriend. Hij is een driejarig kind. Het is onze taak als ouders om grenzen aan te geven. Wie leert hem anders wat acceptabel is en wat niet?'