witte wijn moeders
Beeld: Unsplash

Op een hysterische middag kunnen we zomaar naar een pilletje of de drank grijpen. "Ik giet wat Port in mijn cassisflesje en kan er weer tegen."

Eén glaasje witte wijn. Misschien twee. Voor Selma (38), moeder van een negenjarige en een tweeling van zes, is alleen de gedachte aan het glas Chenin Blanc al helend. “Ik ben geen oermoeder die hele middagen Play-Doh taartjes bakt of Legotorens bouwt en haar kinderen urenlang educatief verantwoord vermaakt. Ik wil best een bordspelletje spelen, maar dat mondt altijd uit in ruzie.”

 

'Ik heb witte wijn verdiend'

Selma wordt al moe bij de gedachte aan een hele woensdagmiddag of schoolvakantie politieagentje spelen. “We hebben drie jongens die constant de strijd met elkaar aangaan. Zodra ik naar boven loop, begint er één te brullen omdat de ander hem heeft geschopt of geslagen. Ben ik aan het koken, vliegt de tweeling elkaar in de haren over de Xbox-controller. De chaos vliegt me soms aan en dan vind ik dat ik best een glas witte wijn heb verdiend. Ook al is het pas twee uur ’s middags. Ik ben absoluut geen stevige drinker en ik weet dat het not done is voor vijf uur al aan de alcohol te gaan. Maar op de een of andere manier houdt de Chenin Blanc me op de been op die ellendige woensdagmiddagen. Ik word er gewoon rustiger van.”

 

Mommy's little helpers

Psycholoog Fina van de Pol kent het fenomeen mommy’s little helpers maar al te goed uit haar praktijk. “Ik snap dat het verleidelijk is je heil te zoeken in alcohol. Een jong gezin combineren met werk en huishouden is een flinke klus. Als je de neiging hebt elke hysterische woensdagmiddag een glas wijn te nemen, kan het echter wel een patroon worden. Het is toch anders dan de prosecco die je met je vriendin op een zomerse middag drinkt. Voor je het weet is het een gewoonte en ga je op maandagmiddag al om drie uur aan de drank.”

 

Medicijn tegen kinderfeestjes en gezinsuitjes

Daar zou Fina best eens gelijk in kunnen hebben. Neem bijvoorbeeld Ilse (39), gescheiden en moeder van twee dochters van zeven en vier. Zij pampert zichzelf iets vaker dan Selma met een glas alcohol. Voor haar hét medicijn tegen kinderfeestjes, verjaardagen en gezinsuitjes: “Ik word horendol van drukke kindergroepen. Avonturenspeeltuinen, ballenbakken, speurtochten, elk weekend is er wel een festiviteit waar de meiden naartoe gaan of waarbij ik als ouder aanwezig moet zijn.” Ilse komt die evenementen door met behulp van een glas rode port. “Ik zit echt niet laveloos tussen het spelende grut hoor, maar die ene rode port, stiekem in een leeg cassisflesje gegoten, maakt dat ik net even wat relaxter tussen de schreeuwende koters zit.”

 

Port in je cassisflesje

Monique (42), moeder van een dochter van vier en een zoon van acht, heeft ook een guilty pleasure: een pammetje op zijn tijd. “Een vriend van mij is steward en heeft in Bangkok een adresje waar hij makkelijk Oxazepam, Temazepam en Diazepam kan krijgen: slaap- en kalmeringsmiddelen. Ik ben geen grootverbruiker, maar als ik weer eens nachten pieker of overdag problemen heb met mijn zoon Mats die licht autistisch is, neem ik weleens een pilletje.” Ze schaamt zich er niet voor: “Mijn man vindt het oké, zolang ik niet dagelijks aan de slaaptabletten ga en het bij een half tabletje houd als ik me echt opgefokt voel. Ik vertel mijn vriendinnen er ook over. Ik noem het mijn mamapillen en ze beschermen me tegen een burn-out omdat ze me heerlijk ontstressen.” Port in je cassisflesje, af en toe een pammetje.

 

Veertien glazen per week

Moeten we ons dan meteen zorgen maken? “Welnee”, zegt Theo Smit van de Jellinek, expert op het gebied van drank en drugs. “Van dat ene glas kom je niet zo snel in de problemen. Van een alcoholverslaving is pas sprake als je veertien glazen per week wegdrinkt. Ik ken ook geen onderzoeken waaruit blijkt dat moeders steeds vaker verslaafd raken aan alcohol of slaap- en kalmeringstabletten. Wel is er veel onwetendheid over slaapmiddelen. Zo is het op dit moment, na alcohol, de meest voorkomende verslaving. Bij slaapmedicatie heb je na twee weken al een hogere dosering nodig, omdat een lagere simpelweg geen effect meer heeft. Maar dat is geen specifiek moederprobleem. Bij ons komen alleen de zware gevallen. Niet de vrouw die incidenteel iets inneemt om haar dag te verlichten of een nacht goed door te slapen.”
 

Lees ook
Ultieme rustmoment: badderen in wijn >

 

Combinatie werken en opvoeden

Monique: “De enkele keer dat ik tegen mijn moeder zeg dat ik het best zwaar heb met twee kinderen en een man die pas na acht uur ’s avonds thuiskomt, lacht ze schamper: ‘Ach meid, ik kreeg vijf kinderen binnen acht jaar. Jullie vader was ook nooit thuis, maar ik draaide daar mijn hand niet voor om.’ Klopt. Maar zij werkte niet. Ik heb nog een baan voor 28 uur, plus een groot huis dat ik schoon moet houden. Ik wil een leuke moeder zijn en ook nog een aantrekkelijke partner blijven. De combinatie van werken en kinderen opvoeden is gewoon pittig. Mijn dochter zit op ballet en zwemles. Mats volgt na school speciale therapieën en logopedielessen. Bovendien vraagt hij ontzettend veel aandacht.”

 

'Het is niet makkelijk'

Psycholoog Fina van der Pol: “Tja, zelf ben ik ook een moeder van vijf dochters, pubers inmiddels, en als ik terugkijk op hun jonge jaren denk ik ook: viel best mee. Maar op het moment zelf piepte ik wel anders. Het is ook niet makkelijk. Je taxiet tussen allerhande kinderclubjes, je hebt je baan en je voelt je geroepen elke avond een gezonde maaltijd te maken. En dan heb ik het nog niet eens over je mobieltje en laptop, die je dwingen continu beschikbaar te zijn.”

 

Het perfecte-moeder-syndroom

Veel vrouwen kampen met het perfecte moeder-syndroom, zegt ze – de wens alles allemaal zo goed mogelijk te doen. Fina van der Pol: “Mijn advies: stel minder hoge eisen aan jezelf en schakel meer hulptroepen in. Zoek naar andere manieren dan drank of pillen om te voorkomen dat het je boven je hoofd groeit. Eet op de dagen dat je van ballet naar judo en de turnclub rijdt, lekker soep uit een zak waar je wat verse groente bij gooit. Laat de kinderen maar even gillen terwijl jij je mail checkt. En je hoeft echt niet altijd even stipt op tijd aan tafel te zitten.”

 

Veel te streng

Van der Pol vindt dat we veel te streng zijn voor onszelf. “Zogenaamd moet het allemaal een feest zijn, het moederschap. Je hebt je kinderen zo graag gewild, je bent stapel op ze, dus dan zou je het óók leuk moeten vinden op je vrije middag koekjes te bakken of in een speeltuin te zitten – wat ik persoonlijk een ramp vond toen mijn kinderen klein waren. Besef dat het spitsuur bij niemand alle dagen gezellig is. Ik geef lezingen voor ouders met jonge kinderen. Ik vraag dan altijd: ‘Wie vindt het avondeten eigenlijk het leukste moment van de dag?’ Vaak steekt niemand zijn vinger op. Dan golft de opluchting door de zaal. Hé, hoe herkenbaar. Laatst stak er één man zijn hand omhoog. Maar die werkte bijna altijd over. Ja, zo kunnen wij het ook.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >