Ze hoort het haar vriendinnen nog zeggen tijdens haar zwangerschap: vliezen breken voordat je weeën beginnen? Dat gebeurt alleen in films. Toch zat Malu’s vriend een jaar geleden, precies zoals in een film, op z’n knieën de grond te dweilen. Het was duidelijk: de bevalling was begonnen.
‘En hoewel ik de afgelopen twaalf maanden voor m’n gevoel meer heb meegemaakt dan ooit, lijkt die bewuste dag gisteren…’
Eigenlijk moet ik wel om mezelf lachen als ik eraan terugdenk. Ik, die notabene een paar maanden voor mijn bevalling nog riep dat ik ‘écht in het ziekenhuis wilde bevallen’, gilde vanuit mijn slaapkamer tijdens de weeën dat ik geen stap meer over de drempel ging zetten. Want zal je net zien: sta ik kreunend in de lift, komt de onderbuurman met twee volle, stinkende vuilniszakken binnenlopen. Of erger nog: met z’n enorme honden die altijd als speelse puppy’s op je afstormen… Ik bedacht me de meest abominabele scenario’s en had maar één doel: dat kind moest eruit. En snel ook.
Nadat mijn vriend mij ongeveer vijf keer liefkozend had gevraagd ‘of ik het écht zeker wist’, werd de boel in de slaapkamer gereed gemaakt…
Lees ook
9x bevallingsfoto’s waar je stil van wordt >
Het was pijnlijk. Bijna ondragelijk soms, maar als ik eraan terugdenk, zou ik het zo overdoen. Het gevoel dat ik thuis was en me omringd door mijn éigen spullen in een denkbeeldige cocon kon wikkelen, was onbetaalbaar. Mijn vriend en ik waren samen met mijn moeder en schoonmoeder een onoverwinnelijk team. En nog geen vijf uur nadat mijn vliezen waren gebroken, lag onze zoon op mijn borst.
Nu, precies twaalf maanden later, is dat miniding gewoon alweer 1 jaar. Hij kruipt, ontdekt de wereld, vormt een eigen mening en danst de hele dag. Hij is altijd vrolijk en als we niet uitkijken, rukt hij eigenhandig alle pannen uit de keukenkastjes.
Gek misschien, maar nu hij jarig is geweest, besef ik pas hóeveel er in een jaar tijd kan gebeuren. Maar ook hoeveel moois ons nog te wachten staat. Van z’n eerste stapjes tot eerste woordjes: ik kan nu al niet wachten. Al begint opvoeden dan wel pas écht ;).
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Sommige momenten maken je in één klap een stuk ouder, maar dan wel op de allerleukste manier. Jörgen Raymann krijgt er binnenkort in elk geval een nieuwe titel bij: opa.