Geen wonder dat boodschappen doen niet je favoriete hobby is, met twee van die kleine bengels die de hele winkel overhoop halen als je maar één seconde wegkijkt.
Lena (38):
“Als alleenstaande ouder van twee jongens, Tijmen (3) en Levi (6), moet ik alle ballen hooghouden. Na een volle dag met die twee energiebommetjes kun je me oprapen. De grootste hel vind ik boodschappen doen met ze. Terwijl ik mijn karretje volgooi, hou ik in de gaten dat ze geen pot doperwten uit het vak trekken of alvast een zak chips opentrekken (beide echt gebeurd!).
Lees ook – Besparen? Zo doe je goedkoop boodschappen >
Afgelopen zomer werden er voetballen verkocht in de supermarkt. Levi zeurde al weken om zo’n bal, maar we hebben er genoeg thuis. Op een dag waarop je me toch al kon oprapen van vermoeidheid, waren de jongens op een onbewaakt ogenblik aan m’n aandacht ontsnapt.
“Ik wist niet hoe snel ik mijn twee boeven met het schaamrood op mijn kaken de winkel uit moest slepen”
Opeens hoorde ik een hoop kabaal. Levi en Tijmen hadden bedacht ‘een potje voetbal’ te spelen en dus hadden ze zo’n bal door de supermarkt geschopt. De schade viel gelukkig mee, maar ik wist niet hoe snel ik mijn twee boeven met het schaamrood op mijn kaken de winkel uit moest slepen.” Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen: *Goedkoper dan in de winkel *Lees elke maand als eerst Kek Mama *Gratis verzonden Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
