Het was Barbara’s grootste wens om moeder te worden van een meisje. Dus toen bleek ze alleen jongens kreeg, baalde ze. “Het voelde als een belediging als iemand mij jongensmama noemde”, zegt ze in een openhartig interview met RTL Nieuws.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik schaamde me’
‘Je kinderen zijn kerngezond, dus wat maakt het geslacht nou uit?’, vonden veel mensen toen Barbara vertelde dat ze hoopte op een meisje: “Maar als ik mezelf zag als moeder, dacht ik altijd al aan meisjes: nageltjes lakken, haartjes kammen, meisjesspeelgoed en roze. Ik ben geen moeder die het leuk vindt om dagenlang hoge Duplo-torens te bouwen.” Ze vervolgt: “Als iemand vroeg: ‘wat krijg je?’ Dan schaamde ik me bijna dat ik alleen jongens kan maken.”
Na een gesprek met een psycholoog nam de moeder het heft in eigen hand: ze ging op onderzoek uit en las over een behandeling in het buitenland, waar je zelf het geslacht van je ongeboren kind kunt bepalen. Voor Barbara een uitkomst. “Mijn vriend had het er heel moeilijk mee: hij schaamde zich er echt voor. Hij heeft zelfs ooit gezegd dat hij misschien niet samen wilde zijn met een vrouw die zo in het leven staat.” Toch wist Barbara hem te overtuigen en samen reisden ze af naar de kliniek.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.