Beeld: Canva
Marie heeft ruzie met haar beste vriendin, omdat zij boos is dat Marie last minute niet kwam opdagen op haar babyshower. Terwijl ze wel een goede reden had om af te zeggen…
Marie, samen met Jacob: “Mijn beste vriendin, laten we haar even Anouk noemen, is zwanger van haar eerste kindje. Super leuk en een beetje pijnlijk. Ik ben heel blij voor haar, en tegelijkertijd steekt het een beetje, omdat Jacob en ik al ruim anderhalf jaar aan het proberen zijn zwanger te worden. Bij Anouk lukte het in een keer. Het is moeilijk om dan niet jaloerse gevoelens te krijgen, hoe erg ik het haar ook gun.
Anouk weet van mijn struggles om zwanger te worden en ze was super lief en begripvol toen ze mij vertelde van haar eigen zwangerschap. Dat vond ik heel fijn, want ik moest dus wel even slikken. Dat begrip werd naarmate de zwangerschap vorderde steeds minder.
Als ik aangaf dat ik het even niet zo goed kon hebben, was ze in het begin heel begripvol, maar toen ik aangaf dat ik liever niet haar babyshower organiseerde omdat dat zo pijnlijk was, kreeg ik een snauw dat ik wel wat blijer voor haar mocht zijn en dat ze me als haar beste vriendin miste. Ik schrok me rot. Ik besloot het maar op de zwangerschapshormonen te gooien.
Toen ik ein-de-lijk zelf zwanger bleek te zijn, wilde ik het natuurlijk het liefst meteen van de daken schreeuwen. We vertelden het onze ouders, maar voor Anouk hield ik het stil. Haar babyshower was in aantocht en ik wilde niet de aandacht van haar zwangerschap afleiden. Ik besloot te wachten met het delen van mijn nieuws tot na haar zwangerschap.
Maar toen ging het mis: de dag voor Anouks babyshower, begon ik te bloeden. Niet een beetje, maar heel veel. Ik wist meteen dat het mis was. Een controle bij de verloskundige bevestigde dat. Het hartje was gestopt, de zwangerschap zou eindigen in een miskraam. Dat ik gebroken was, is zacht uitgedrukt.
Het was zó pijnlijk om vanaf die blijdschap van eindelijk een positieve test de afgrond in te storten. Het was een verdriet wat ik nooit eerder had ervaren. Ik verging van de pijn en ik kon niets anders dan huilen. Het stond buiten kijf dat ik niet naar de babyshower zou kunnen.
Ik appte de organisator van de babyshower dat ik ziek was en niet kon komen. Ik ging natuurlijk niet zeggen wat er echt aan de hand was, want Anouk wist niet eens dat ik zwanger was geweest. Aan het eind van de middag belde Anouk me op. Ze had de babyshower gehad. Ik ging er vanuit dat ze belde om te zeggen hoe jammer het was dat ik er niet bij was geweest. Niets was minder waar.
In plaats van begrip, kreeg ik een bak stront over mijn hoofd. Ze vond me enorm egoïstisch, dat ik mijn eigen sores niet aan de kant had kunnen zetten voor haar geluk. Dat ik al haar hele zwangerschap alleen maar klaagde en zeurde over mijn eigen mislukte pogingen en helemaal niet blij voor haar was geweest. En nu kwam ik ook nog eens niet op haar babyshower met een rotsmoes dat ik ziek was.
Ik kwam niet eens uit mijn woorden, zo erg moest ik huilen door wat ze allemaal riep. Op een gegeven moment heb ik haar weggedrukt. Ze had dit natuurlijk allemaal nooit gezegd als ze had geweten dat ik een miskraam had, maar wat deed dit pijn. Ik hoop dat ze naar mij komt om het gesprek weer aan te gaan, want ik kan het op dit moment echt niet aan om zelf die confrontatie aan te gaan en te vertellen hoe het zit.”
Anne-Mieke maakte eigenhandige en babyshower enorm ongemakkelijk door een verhaal te vertellen over haarzelf en de soon to be vader van de baby. Iets wat bij de aanstaande moeder totaal onbekend was. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
