Zoveel kinderbijslag ontvangen de gezinnen uit Een Huis Vol in 2026
De kinderbijslag is dit jaar opnieuw verhoogd, en dat is goed nieuws voor gezinnen met veel kinderen. Zeker voor de families uit de populaire televisieserie Een Huis Vol.
Beeld: Dieuwertje Bravenboer
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Er zit verbinding in ongemak. Dat ontdekte ik opnieuw tijdens een babyshower die ik laatst bijwoonde. Inmiddels heb ik babyshowers in alle vormen meegemaakt: van glitters op luiers plakken tot digitale varianten via Teams met gepersonaliseerde achtergronden. Laat mij je meenemen in mijn meest recente ervaring. Gedeelde smart is immers halve smart.
Het was een babyshower voor een lieve vriendin die het volledig verdiende om in het zonnetje te worden gezet. We verzamelden in haar favoriete café. De groep bleek al compleet te zijn toen ik arriveerde. Ze zaten in een Hollands kringetje aan de koffie en thee. Het was duidelijk dat niet iedereen elkaar kende. Iemand stelde voor om even een kennismakingsrondje te doen. We moesten vertellen waar we de mom to be van kenden. Het voelde alsof we in een vergadering waren beland, maar ik waardeerde de poging om het ijs te breken.
Eén voor één gingen we rond. Toen was ik was aan de beurt. Ik vertelde dat ik al jarenlang bevriend ben met de man van de mom to be en dat mijn eigen man met hem in een band speelt. “Oeh ja”, zei de mom to be plots. “Vertel de groep eens over jullie date!”
Deze vraag verraste me lichtelijk, want waarom zou deze groep onbekenden bij dit verhaal gebaat zijn? Toch ben ik niet iemand die terugdeinst voor ongemak. Sterker nog: in ongemakkelijke situaties heb ik de neiging om te veel te praten. Dus ja, vertelde ik, jaren geleden had ik inderdaad een date met haar man gehad. Wat vooral was bijgebleven, is dat haar man trots een lavalamp had laten zien. Voor hem was het sfeerverlichting, voor mij vooral het duidelijke signaal dat er tussen ons nooit iets zou oplichten. Mister Lava Lamp en ik waren geen match.
Toen ik klaar was met mijn verhaal, bleef de groep onbekenden stil. De mom to be had een blik van verbazing en onderbrak het pijnlijke moment met de woorden: “Ik bedoelde het verhaal van een date met je éígen man”. Ze gaf aan dat ze nooit had geweten dat ik met háár man op date ben geweest. Daar kwam ze nu ongelukkig achter in het bijzijn van vrienden, maar ook haar schoonmoeder en schoonzus. Kleine inschattingsfout van mijn kant. En zo kreeg ik, op haar babyshower, een figuurlijke koude douche.
Die middag had ik maar wat graag diep weg willen zakken in het wipstoeltje dat we met z’n allen cadeau hadden gedaan. Wieg mij maar weg! Inmiddels draai ik mijn hand niet meer om voor koude douches. Het blijkt zelfs heel gezond te zijn. Tegenwoordig douche ik twee keer per week vrij koud en wel met mijn eigen pasgeboren baby.
Op de laatste dag van november, oftewel de dag nadat ik mijn vorige column met weeën schreef, is onze dochter geboren. Precies op tijd voor het feestseizoen. Namens mijn gezin, want dát zijn we nu opeens, wens ik jullie een gelukkig nieuwjaar! Eén ding weet ik zeker: hoe ongemakkelijker je de gesprekken tijdens de nieuwjaarsborrels maakt, hoe meer verbonden je uiteindelijk zult zijn. Mijn vriendin en ik weten dat inmiddels. We delen nu heel veel met elkaar, maar niet onze mannen.
Liefs,
Anne-Mieke
Benieuwd naar Anne-Mieke’s emigratie naar Zwitserland en andere avonturen rondom haar eerste kindje? Je leest haar andere columns hier.