Ook bij de jolige actrice Anne-Marie Jung (41) stroomt het weleens over. “Dan denk ik: kak, ik heb geen zin vandaag.”

Nog geen vijf minuten op de bank in het Haagse café-restaurant Cortenaer of ze heeft al twee complimenten binnen over haar knalgroene glitterlaarsjes. “De zwaartekracht kun je niet tegenhouden als je ouder wordt”, zegt ze, “maar het is wel zo leuk om gezellig gekleed door het leven te gaan. Laatst hoorde ik iemand zeggen: ‘Daar ben ik te oud voor.’ Toen dacht ik: wanneer zal ik ooit zulke dingen gaan zeggen?”
 

More content below the advertising

'Het was mijn geheim'

Een feest vindt ze het, om zichzelf leuk aan te kleden, elke dag weer. Mode en make-up: ze heeft het altijd heerlijk gevonden. Op haar tiende zette ze haar wimpers aan met zwartepietenschmink en ze wilde door de grond zakken toen de gymjuf riep dat haar mascara was uitgelopen nadat ze van de bok was gekukeld. “Het was mijn geheim, dat ik er ineens heel knap uitzag en niemand wist waardoor.”
 

'Dat is echt iets voor mijn kind'

Als klein meisje was ze al in de ban van toneelspelen. In haar jeugd was er naast ballet of hockey niet veel bijzonders te doen voor kinderen. Zodra haar moeder hoorde dat de eerste jeugdtheaterschool werd geopend, zei ze: dat is echt iets voor mijn kind. Op haar twaalfde speelde Anne-Marie in een musical van het Rotterdamse Jeugdtheater Hofplein, op haar negentiende ging ze naar de kleinkunstacademie. “Ik had het aan mijn reet hangen. Ik zie de geschiedenis zich herhalen bij Sue. Hoe ze contact zoekt, grapjes maakt, met iedereen kletst. En dat theatrale, die timing. Het moet raar lopen als ze niet ook iets met theater gaat doen.”
 

Jij bent het

Burt. Acteur, decorbouwer, manusje van alles, verzamelt vintage en design. De man van wie ze meteen wist: jij bent het. Ze ontmoetten elkaar twaalf jaar geleden in restaurant In de Waag op de Amsterdamse Nieuwmarkt. Anne-Marie had daar een gesprek met een producent over een nieuwe pilot. Ze was klaar en wilde net weggaan toen Burt binnenkwam. Droog: “Hij is superknap.” Ze bleven hangen tot ze door het personeel op de schouder werden getikt. Het was sluitingstijd. Toen hadden ze al over van alles en nog wat gepraat, zelfs over kinderen.
 

'Ik heb de man van mijn leven gezien'

Toen ze het restaurant verlieten, was de wereld wit. “De sneeuw kraakte onder onze voeten, het was stil op straat, zo romantisch.” Hij reed weg, raakte twee hoeken verder in een slip en dacht: als ik nu doodga, heb ik in ieder geval de leukste vrouw van de wereld ontmoet. Anne-Marie belde meteen haar beste vriend: ‘Ik heb de man van mijn leven gezien.’ Burt heeft precies de goede melange van humor en bravoure. Anne-Marie: “Ik hou van jongens met bubbly personalities. Met Burt is het nooit saai. Hij heeft pit, daagt me uit – het is altijd lachen met hem.”
 

Reuring

Ze noemt zichzelf een zigeuner die gewend is overal neer te strijken en het gezellig te maken. Ze houdt van reuring, van feestjes met vrienden en familie. Altijd kletsen, lekker eten, hard praten. Sleur kent ze niet. “Als mensen vragen of ik die en die Netflix-serie heb gezien, is het antwoord altijd nee. Elke avond is anders. De ene keer zit ik in een of andere opruimtrip, de avond erop zijn we op bezoek bij vrienden of sta ik op de planken. Ik zit ’s avonds niet op de bank, ik stort me overal in. Ik wil altijd verrijkt worden, iets meemaken, iets doen.”

Het hele interview staat in Kek Mama 12-2017.