Beeld: Getty Images
In zijn rolstoel trekt de zoon van Lauren Harper Barrow veel bekijks. Prima, vindt ze, tenzij mensen echt gaan staren en het ongemakkelijk wordt. Hoe je dat voorkomt? Op haar blog deelt ze tips.
Vijf jaar geleden kreeg Lauren te horen dat haar zoon een hersentumor heeft. Daardoor kan hij onder meer niet praten en zit hij in een rolstoel. ‘Zijn gezicht hangt deels en hij heeft een lege blik in zijn ogen’, vertelt ze. ‘Dat, samen met het feit dat hij gebonden is aan een rolstoel, maakt dat mensen naar hem staren. En ik weet dat ze dat meestal met goede intenties doen – uit nieuwsgierigheid, of bezorgdheid. Maar soms wordt het staren raar.’
Ze legt een situatie uit waarbij een twaalfjarig meisje haar zoon laatst aanstaarde. ‘En toen zei ze: ‘Ik hou van mensen met een handicap.’ Hoewel ik weet dat ze het vast goed bedoelde en gewoon wat onhandig zei, klonk het erg naar. Beledigend, bijna. Ik knikte ongemakkelijk, zei ‘Eh, bedankt?’ en moest denken aan een vriendin van mij. Zij heeft een dochter met ernstige medische complicaties en vertelde dat sommige mensen zich meer op hun gemak voelen om gedag te zeggen tegen haar hond, dan tegen haar dochter.’
Lauren vertelt haar verhaal op haar blog om haar hart te luchten, maar ook om te laten weten wat mensen wél kunnen doen als ze haar zoon tegenkomen. ‘Glimlach gewoon en zeg gedag, of zwaai. Als je nieuwsgierig bent naar wat er met ‘m aan de hand is, vraag het mij dan – je merkt vanzelf of ik er voor open sta of niet. Als ik tijd heb, leg ik met liefde uit wat de situatie is.’
Daarnaast vraagt ze mensen na te denken over wat ze precies zeggen. ‘En hoe je het zegt’, voegt ze daaraan toe. ‘Onthoud dat je met en óver een persoon praat. Geef een compliment, zeg iets leuks. Zeg dat hij er schattig uit ziet of wat dan ook. Niet iets over de handicap.’ En tot slot: stop met staren, zegt ze. ‘Als je dat doet en ik betrap je erop, maak ik een slechte grap en dan krijgen we er allemaal spijt van.’
Lees ook:
15x dit moet je echt niet zeggen tegen een moeder met een gehandicapt kind >
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Kinderen, luchthavens en op tijd komen: het is nogal een uitdaging. Als je kinderen dan ook nog verstoppertje gaan spelen en er eentje spoorloos verdwenen blijkt, slaat de paniek al snel toe.
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
