Geen moeder is perfect. Maar als je de mist in gaat, moet je wel sorry zeggen – vindt althans blogger Katie Cloyd.
Lees verder onder de advertentie
Katie kon haar geduld laatst niet bewaren met haar zoon. ‘Hij had alle dekens en kussens van mijn bed getrokken en die op de grond gegooid, zodat hij er op kon gaan springen’, zegt ze. ‘Ik heb hem een miljoen keer verteld dat hij dat niet moet doen. En nog nooit eerder heb ik op hem gescholden. Maar nu floepte het zomaar uit mijn mond.’
Lees verder onder de advertentie
Best brutaal
Katie had er onmiddellijk spijt van en verontschuldigde zich snel. Maar haar zoon had het amper door en ging weer verder met waar hij mee bezig was. ‘Toch zat het me niet lekker’, zegt Katie. ‘Ik wilde zeker weten dat hij mijn excuses kon horen, dus nam ik hem bij me. We zaten samen op mijn bed en ik zei tegen hem dat ik hem nooit had mogen uitschelden.’
Haar zoon nam het meteen goed op. ‘Hij zei dat hij me vergaf en zei toen lachend: ‘Dat was best brutaal van je hè, mam.’’
Respect
Eind goed, al goed, zou je zeggen. Maar Katie voelt zich eigenlijk nog steeds schuldig. ‘In de zeven jaar dat ik moeder ben, had ik mijn kinderen nog nooit voor iets ergs uitgemaakt. Net als dat ik dat nooit bij andere mensen doe. Ik moet mijn kind immers leren hoe hij het verdient om behandeld te worden: met respect.’
Lees verder onder de advertentie
Tegelijkertijd weet ze dat geen enkele moeder perfect is, dus zij zelf ook niet. ‘En daarom is het zo belangrijk dat ik het mijn kind ook vertel als ik de fout in ga. Het minste wat ik kan doen, is mijn excuses aanbieden als ik het verknald heb.’
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?