Beeld: Unsplash
Een cursus beeldhouwen in Zuid-Frankrijk, wandelen door de heuvels en uitrusten in je knusse hotelkamer. Van een soloreisje word je een leuker mens, weet deze moeder.
Maaike (37):
“Nooit eerder stapte ik zonder vriend, vriendin of gezin in het vliegtuig, maar vorig jaar wilde ik graag een cursus beeldhouwen doen; dat gehak in zo’n steen trok me al jaren.
Ik besloot me op te geven voor een cursus in Zuid-Frankrijk. Er waren nog zeven andere cursisten, allemaal uit Italië. Het waren wat oudere vrouwen die samen wekelijks boetseerles hadden. Ze waren ontzettend vriendelijk, maar hun Engels was slecht.
Lees ook – Deze stellen hebben geregeld we-time: ‘Ieder jaar gaan we een week zonder kinderen op vakantie’ >
Vanaf drie uur waren we vrij en ik ging die middagen alleen op stap. Erg lekker om je eigen weg te bepalen. Het voelde avontuurlijk. Tijdens een wandeling door de heuvels was er zo’n mooie zonsondergang. Het gaf echt een ‘on top of the world’-gevoel, ik werd er emotioneel van. Dat was een moment dat ik wel met mijn gezin had willen delen.
“Ik zou het graag nog een keer doen – en dan ga ik weer alleen”
Het was het enige moment die week dat ik ze echt miste, verder was het geweldig. Ook de avonden op mijn knusse hotelkamer waarin ik nadacht over mijn leven duizend-en-nog-wat kilometer verderop. Ik zou het graag nog een keer doen – en dan ga ik weer alleen.” Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen: *Goedkoper dan in de winkel *Lees elke maand als eerst Kek Mama *Gratis verzonden Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
