Beeld: Canva
Veel ouders herkennen het: een kind dat gevoelig is voor kleding dat niet lekker zit. Maar bij sommige kinderen gaat het nog een stapje verder. Zo ook bij Sam’s vijfjarige zoon, voor wie een stiksel, elastiekje of geurtje genoeg is voor totale paniek. Wat begon als een zoektocht naar comfortabele sokken en onderbroeken, eindigde in een situatie waar de juf terecht even haar wenkbrauwen bij optrok…
Sam: “Mijn zoon Ryan is vijf, maar leeft qua prikkelgevoeligheid soms alsof hij rechtstreeks uit een zen-tempel is geplukt. Een zen-tempel waar de geur van wasmiddel verboden is, waar kleding niet mag kriebelen en waar zonlicht alleen via een diffuus wolkendek naar binnen mag komen. Hij heeft fases, zeggen ze dan. Nou, die fases duren hier soms langer dan de seizoenen.
Eerst gingen we door de mijn-sokken-mogen-geen-naden-hebben-fase. Sokken moesten glad zijn. Zonder plaatjes. Zonder stiksels. Zonder… nou ja, eigenlijk zonder sok. Gelukkig was dat vrij makkelijk opgelost: effen sokken, een maat groter.
Daarna gingen we naar de lange-broeken-kriebelen-fase. Alsof ik hem vroeg om een schuurpak van schuurpapier aan te trekken. Dus liep hij met drie graden nog stoer in een korte broek naar school, terwijl andere kinderen in skipakken voorbij rolden. Prima. Pick your battles.
Maar toen begon het echte strijdtoneel: zijn onderbroeken. Want die waren ineens allemaal te klein, volgens hem, en zaten daardoor niet lekker. Mind you: ze waren al twee maten groter omdat ik weet dat hij gevoelig is voor kleding. Ik kocht nóg een maat groter. Die vielen van zijn kont, dus dat was ook niet goed. En zo stonden we iedere ochtend tegenover elkaar. Hij huilen, ik zweten, iedereen chagrijnig, klokkend richting ‘wéér te laat op school’.
Tot ik op een ochtend, radeloos en met mijn koffie nog half in mijn hand, een ingeving kreeg waarvan ik nu nog steeds niet weet of het genialiteit of pure waanzin was: ik knipte links en rechts op zijn heupen de elastieken band door. Een wonder gebeurde: ineens zat die onderbroek als gegoten, vond hij. Hij stráálde. Alsof hij net op maat gemaakte zijde droeg in plaats van een half gesloopt HEMA-broekje.
En zo konden we eindelijk zonder gezeur de deur uit. Dus deed ik het de volgende dag weer. En de dag erna. Iedere ochtend stond ik als een soort wanhopige couturier de onderbroeken van mijn kind te verbouwen. Waar ik dus niet meer over had nagedacht (want wie denkt er nog in rationele structuren wanneer je om 07:43 een schaar in een onderbroek zet) was dat ze op school twee keer per week gym hebben in hun ondergoed. Je voelt ’m al.
Na een week of twee kreeg ik een mail van de juf. Met de vraag of het klopt dat Ryan altijd opengeknipte onderbroeken aan heeft? Ik kon wel door de grond zakken. Ik zag het helemaal voor me: mijn kind in de gymzaal, rennend in iets dat meer weg had van een kapot festivalbandje dan van een onderbroek.
Ik legde haar het hele verhaal uit. De sokken, de stiksels, de elastieken, de driftbuien en natuurlijk de couture-carrière waar ik nooit om had gevraagd. Ze moest lachen en begreep het helemaal. Natuurlijk.
Maar gênant? O ja, absoluut. En toch: zolang hij tevreden naar school gaat en we de ochtend overleven, blijf ik gewoon knippen.”
Kinderen hebben veel fantasie en het verzinnen van verhalen hoort bij het opgroeien. Maar sommige kinderen gaan wel érg ver met hun verzinsels. Amira ging op hoge poten naar de juf, maar toen bleek haar dochter alles te hebben verzonnen… Je leest het hier.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Alsof het leven in de loods van De Bondgenoten nog niet spannend genoeg is, hangt er nu een extra dikke cliffhanger in de lucht.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
