Je kind schuifelt met gebogen schouders de klas in, ontwijkt blikken en mompelt zacht. Klinkt dat bekend? Sociale vaardigheden lijken vanzelf te komen, maar volgens gedragsexpert Vanessa Van Edwards kunnen we onze kinderen hier echt in begeleiden met simpele, wetenschappelijk onderbouwde trucjes.
Lees verder onder de advertentie
Van Edwards is de oprichter van Science of People, waar ze wereldwijd lesgeeft in wetenschappelijk onderbouwde sociale vaardigheden. Dit is dus niet zomaar een moeder met opvoedtips. En ja, wij kunnen er als ouders ook nog wat van leren.
Je kind socialer en zelfverzekerder maken
De cape-truc (oftewel: power posing 2.0)
De eerste tip van Van Edwards: laat kinderen zich voorstellen dat ze een cape dragen wanneer ze een kamer binnenlopen: schouders naar achteren, hoofd omhoog, niet in elkaar duiken. En daar blijkt wel degelijk iets van te kloppen. Onderzoek van de Martin Luther University toont aan dat kinderen met een krachtige, open lichaamshouding zich beter voelen en meer zelfvertrouwen hebben dan kinderen die ingezakt zitten. Vooral op schoolgebied waren de effecten opvallend.
Lees verder onder de advertentie
Een tweede onderzoek van de Ohio State University liet zien dat mensen die rechtop zaten, meer geloofden in hun eigen gedachten en capaciteiten. Wie ingezakt zat, ging juist sneller mee in zelftwijfel. Lichaamstaal beïnvloedt dus niet alleen hoe anderen ons zien, maar ook hoe we onszelf ervaren.
De handdruk die echt telt
De tweede skill: de handdruk. Van Edwards leert kinderen hun hand te geven met de duim omhoog en stevig te knijpen: “alsof ze een honkbal vasthouden.” En nee, dat is niet ouderwets. Onderzoek van de Universiteit van Illinois toont aan dat handdrukken niet alleen de sociale indruk verbeteren, maar ook negatieve oordelen verminderen. “Bij een handdruk komt oxytocine vrij, het ‘knuffelhormoon’ dat helpt bij het vormen van sociale banden en vertrouwen.”
Lees verder onder de advertentie
En dat is belangrijk in een tijd waarin kinderen vaak vooral digitaal communiceren. Sociale vaardigheden worden namelijk gevormd door fysieke interactie en echte verbinding. “Kinderen met goede sociale vaardigheden hebben meer zelfvertrouwen en betere copingmechanismen”, weet Van Edwards.
In plaats van je kind te forceren oogcontact te maken kwam Van Edwards met een slim idee: laat kinderen de oogkleur van de ander ontdekken. Daarna vraagt ze het kind welke kleur hun ogen hadden.
Onderzoek laat zien dat oogcontact belangrijk is voor sociale, emotionele en taalontwikkeling. Kinderen die vaker oogcontact maken, hebben rond hun tweede jaar vaak al betere taalvaardigheden. Ook helpt het hen perspectief te leren nemen, te begrijpen dat anderen eigen gedachten en gevoelens hebben. Door er een spel van te maken, maakt Van Edwards het natuurlijker en leuker. “Het is niet meer een regel, maar nieuwsgierigheid.”
Lees verder onder de advertentie
Ook hier geldt: voor sommige kinderen is oogcontact te intens. geforceerd oogcontact kan hun vermogen om te luisteren dan juist verminderen. Kijken naar iemands neus, mond of gewoon de richting van hun gezicht is dan voldoende.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.