Beeld: Pexels
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week vraagt Sophia (30) zich af: hoe maak ik mijn schoonmoeder bewust dat mijn dochters twee verschillende kinderen zijn en niet van dezelfde cadeautjes houden?
Sophia (30) is verloofd met Loek (36) en moeder van dochters Reva (6) en Soleil (5): “Ik weet het, een schoonmoeder die gek is op haar kleinkinderen is een zegen. En geloof me, ik waardeer haar liefde echt. Maar er is één ding waar ik maar niet overheen kom: ze koopt álles dubbel voor mijn meiden. Niet gewoon een keer dezelfde pyjama’s of knuffels, nee, echt alles. Van identieke jurkjes tot dezelfde poppen, precies hetzelfde kleurboek en zelfs dezelfde kersttruien. En dat vind ik eigenlijk best lastig.
‘Maar dat is toch schattig?’ zou je misschien denken. Ja, dat is precies wat iedereen zegt. ‘Ah, hoe leuk! Matchende outfits, hoe schattig is dat!’ Maar ik zie het anders. Mijn dochters zijn namelijk totaal verschillend. Reva is een wildebras die het liefst de hele dag in de zandbak speelt en met haar knuffeltijger sleept. Soleil houdt juist van knutselen, poppen aankleden en – jawel – glitterjurken. Twee totaal eigen persoontjes, met hun eigen smaak en interesses. En hoe meer ik mijn schoonmoeder probeer uit te leggen dat ze geen kloontjes zijn, hoe meer ik het gevoel krijg dat ze het gewoon niet ziet.
Het begon nog redelijk onschuldig met dezelfde pyjama’s en puzzels. Maar inmiddels gaat het verder. Toen Soleil laatst een knalroze step met regenboogjes kreeg, werd niet veel later Reva óók verrast met hetzelfde zoete speelgoed. Terwijl Reva helemaal niet van van deze schattigheid houdt! Toch stond er ineens nóg een roze regenboogstep in de gang. Reva keek me aan en zei droog: ‘Mama, ik vind deze lelijk.’ Tja. En wat doe je dan? Je kunt toch moeilijk tegen je schoonmoeder zeggen dat ze terug moet naar de winkel?
Natuurlijk bedoelt oma het goed. Ze wil gewoon voorkomen dat er ruzie ontstaat tussen de meiden. ‘Gelijke monniken, gelijke kappen’, zegt ze vaak. Maar in mijn hoofd klinkt het meer als: ‘We stoppen ze in precies dezelfde mal, want dat is lekker makkelijk.’ En tja, daar kan ik gewoon echt niet goed tegen. Ik wil dat mijn dochters leren dat ze zichzelf mogen zijn. Dat Reva met haar stoere groene broek net zo prachtig is als Soleil in haar glitterjurk. En dat hun verschillen juist iets zijn om trots op te zijn.
Toch wil ik ook niet ondankbaar of zeikerig overkomen. Mijn schoonmoeder doet haar best en ik weet zeker dat ze haar kleindochters dolgelukkig wil maken. Maar hoe vertel ik haar dat ze misschien beter naar de meiden zelf kan kijken in plaats van áltijd alles dubbel te kopen? Of maak ik er een groter ding van dan nodig is?”
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
