Er is een groot tekort aan antibiotica voor kinderen in Nederland. Apotheken kunnen hierdoor niet altijd de medicijnen afgeven die kinderen en baby’s nodig hebben en kiezen steeds vaker voor alternatieven.
Lees verder onder de advertentie
Er is al langer een geneesmiddelentekort in Nederland, maar ook het tekort aan antibiotica voor kinderen en baby’s wordt steeds groter. Apotheker Erik van Tuin moet hierdoor steeds vaker andere manieren vinden om wel aan de juiste antibiotica te komen. “Ik had dit weekend dienst en zat helemaal zonder ‘kuurtjes’. Dan moet je maar naar een andere apotheek rijden en daar kuurtjes vandaan halen, omdat die nog wel wat hebben”, vertelt hij aan Een Vandaag.
Lees verder onder de advertentie
Te grote dosis
In kinderantibiotica zit een kleinere dosis. Als er alternatieven gebruikt moeten worden, is de dosering eigenlijk te hoog voor een kind, wat meer vervelende bijwerkingen kan geven. Over het algemeen vinden kinderen het lastig om medicijnen te slikken, waardoor antibiotica nu vaak in drankvorm gegeven wordt. Kinderen moeten dan toch proberen de capsules te slikken of er wordt een drankje gemaakt van een infuus ampul.
Het is de taak van Het ministerie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) om ervoor te zorgen dat iedereen in Nederland toegang heeft tot de juiste medicijnen, maar ook verzekeraars zijn hiervoor verantwoordelijk. Zij betalen namelijk de medicijnen die de kinderen aangereikt krijgen. De tekorten worden niet gemeld bij Zorgverzekeraars Nederland, waardoor zij hier geen duidelijk beeld van hebben.
Lees verder onder de advertentie
Van Tuin hoopt dat er snel een oplossing komt. “Wat mij zorgen baart, is dat je niet kan afleveren wat het beste voor de patiënt is. In dit geval gaat het dan om kinderen, dus dan vind ik dat je extra voorzichtig moet zijn.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.