Beeld: Canva
Als ouder wil je het beste voor je kind en probeer je altijd de juiste woorden te vinden. Maar soms zeggen we onbedoeld dingen die een grote (negatieve) impact kunnen hebben op de emoties en het zelfbeeld van onze kinderen.
Psycholoog Rachel Tomlinson deelt welke opmerkingen je beter kunt vermijden en wat je wél kunt zeggen om je kind te steunen en te laten groeien.
Opmerkingen over gewicht kunnen een blijvende negatieve impact hebben. Uitspraken als:
“Ik voel me zo dik vandaag” of “Niet te veel eten, dan word je dik” sturen de boodschap dat iemands waarde afhangt van het uiterlijk. Dit kan leiden tot schaamte, een laag zelfbeeld en zelfs een verstoorde relatie met eten. Beter is het om de focus te leggen op gezonde gewoontes en wat het lichaam kan, zoals: “Wauw, je armen zijn zo sterk, je kunt zware dingen tillen.”
Uitspraken over geldproblemen kunnen stress en angst bij kinderen vergroten. Opmerkingen als:
“We kunnen nooit iets betalen” of “Er is geen geld meer” kunnen gevoelens van schaamte en onzekerheid oproepen. Leg kinderen liever op een gepast moment uit hoe je kunt budgetteren en sparen.
Zinnen zoals: “Als je je kleren opruimt, krijg je … (een beloning)” werken misschien op korte termijn, maar leren kinderen niet om intrinsiek gemotiveerd te zijn. Beter is het om natuurlijke gevolgen te benoemen, bijvoorbeeld: “De regel is dat als je niet deelt, je niet met het speelgoed mag spelen.”
Open en leeftijdsadequate gesprekken over seksualiteit zijn belangrijk, maar oversharing of veroordelen kan leiden tot schaamte en verwarring. Reageer zonder oordeel en moedig vragen aan om veiligheid en begrip te bevorderen.
Zeg niet: “Je bent altijd zo tegendraads” of “Waarom kun je niks goed doen?” Dit vermindert het zelfbeeld van kinderen. Gebruik liever positieve bekrachtiging, bijvoorbeeld: “Ik zie dat je het moeilijk hebt, maar ik waardeer hoe hard je je best doet.” Focus op het positieve. Dan gaat je kind dat ook doen.
Ruzies in het bijzijn van kinderen kunnen angst en een gevoel van onveiligheid veroorzaken. Als kinderen getuige zijn van conflicten, leg dan rustig uit dat meningsverschillen normaal zijn en zij er niet de schuld van hebben. Houd het simpel en geruststellend.
Kinderen bloeien op als ze zich veilig en gesteund voelen. Door gevoelige of lastige onderwerpen op een slimme manier te benaderen, geef je je kind de ruimte om vragen te stellen en hun eigen gedachten te delen. Zo ontstaat een veilige sfeer waarin ze zich gehoord én serieus genomen voelen. Het gaat niet om alles verzwijgen, integendeel. Maar let op je timing, je toon, en pas je woorden aan aan de leeftijd van je kind. Dat zorgt ervoor dat een lastig gesprek juist leerzaam wordt, in plaats van verwarrend of overweldigend.
Wil jij weten hoe je de band tussen je kinderen goed houdt (of verbeterd)? Uit onderzoek blijkt hoe je dit het beste kunt doen. Je leest het hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
