Beeld: Canva
Werk, school, sportclubjes, een ontplofte wasmand en drie keer per dag de vraag wat we eten. Soms is het ouderschap gewoon véél. Sterker nog: zo veel dat je er letterlijk van kunt opbranden. Gelukkig hoef je niet meteen een enkeltje Bali te boeken. Deze vier dingen kunnen helpen bij een ouderlijke burn-out.
Je komt thuis na een lange werkdag en nog voordat je jas uit is, heeft kind één ruzie met kind twee. De wasmand heeft inmiddels de omvang van de Mount Everest, er moet nog van alles geregeld worden voor school en iemand vraagt doodleuk: “Wat eten we?” Geen idee, schat. Lucht? Jij vraagt je af of het sociaal geaccepteerd is om jezelf vijf minuten op te sluiten in de wc, maar inmiddels voel je het: je bent. Zo. Moe.
Herkenbaar? Dan ben je bepaald niet de enige. Misschien heb je zelfs te maken met parental burn-out.
Een burn-out kennen we vooral van werk, maar ook het ouderschap kan je behoorlijk uitputten. Onderzoekers omschrijven parentale burn-out onder andere als lichamelijke en emotionele uitputting, je overweldigd voelen, emotioneel afstand nemen van je kinderen en het gevoel hebben dat je als ouder tekortschiet. En nee, dat betekent niet automatisch dat je het ouderschap verkeerd aanpakt.
Onderzoek van The Ohio State University liet zien dat meer dan twee derde van de ondervraagde ouders zich in 2021 op enig moment overweldigd voelde. Een onderzoek van Maven Clinic uit 2025 kwam met een nóg pittiger cijfer: maar liefst 92 procent van de werkende ouders gaf aan burn-outklachten te ervaren.
Oftewel: als jij af en toe fantaseert over 48 uur alleen in een hotelkamer met roomservice en niemand die “mamaaaa” roept, ben je in behoorlijk goed gezelschap.
Klinisch onderzoekspsycholoog Adrienne Heinz benadrukt bovendien dat we ouderlijke burn-out niet alleen als een individueel probleem moeten zien. Geldzorgen, te weinig hulp, een gebrek aan sociale contacten en werk dat voortdurend botst met de zorg voor kinderen spelen allemaal een rol.
Met andere woorden: nóg een yogales of een geurkaars gaat een structureel gebrek aan opvang niet oplossen. Maar wat kun je wél doen om een beetje lucht te creëren?
De tekst gaat verder onder de podcast
“Me-time” klinkt soms als iets voor mensen die op dinsdagochtend uitgebreid kunnen journalen met een matcha latte ernaast. Maar tijd voor jezelf hoeft helemaal niet Instagramwaardig te zijn.
Schrijver Jenny Pritchett, moeder van een zoon en stiefdochter, plant bijvoorbeeld iedere week een wandeling met een vriendin. Eerst koffie, daarna het strand op. Alles bij elkaar is ze ongeveer drie uur weg.
Na écht een rotdag heeft ze nog een andere tactiek: ze stopt gewoon voor die avond. Ze trekt zich terug in haar slaapkamer, doet haar lenzen uit, zet een koptelefoon op en laat haar partner de boel overnemen.
Daar moet wel een belangrijke kanttekening bij worden gemaakt: dat kan natuurlijk alleen als er iemand ís die het kan overnemen. Pritchett benadrukt zelf ook dat zelfzorg een behoorlijk luxe begrip wordt als je bijvoorbeeld geen betaalbare kinderopvang of ondersteunende partner hebt. Dus nee: het ligt niet allemaal aan jouw planning skills.
Ouderschap kan behoorlijk eenzaam voelen. Zeker wanneer je een kind hebt dat extra zorg of ondersteuning nodig heeft. Larkin O’Leary weet daar alles van. Ze heeft twee kinderen, onder wie een zoon met het syndroom van Down. Volgens haar raken ouders van kinderen met extra ondersteuningsbehoeften sneller uitgeput doordat ze continu moeten knokken om de juiste zorg, begeleiding en voorzieningen te regelen.
Ze richtte daarom Common Ground Society op, een organisatie die gezinnen met kinderen met een beperking bij elkaar brengt. Denk aan bijeenkomsten, speelafspraken, informatie en vooral: contact met mensen die snappen waar je doorheen gaat. Want soms hoef je helemaal geen briljant advies. Soms wil je gewoon tegenover iemand zitten die zegt: “Ja. Dit is inderdaad ontzettend zwaar.” Zonder dat daar meteen een TED Talk over opvoeden achteraan komt.
Heb je geen drie uur voor een strandwandeling? Begrijpelijk. Vijf minuten telt óók. Bernadette Melnyk, Chief Wellness Officer aan The Ohio State University, adviseert ouders om gedurende de dag meerdere korte herstelpauzes van vijf tot tien minuten te nemen.
Ga even naar de slaapkamer. Doe de deur dicht. Zit vijf minuten in de auto voordat je naar binnen gaat. Adem rustig. Sluit je ogen. Drink desnoods een kop koffie terwijl die nog warm is. Soms is dat al pure luxe.
Het belangrijkste is dat je leert herkennen wanneer je grens in zicht komt. Merk je dat je concentratie verdwijnt, je lontje steeds korter wordt of je nauwelijks meer normaal kunt nadenken? Dan is het misschien niet het moment om nóg harder door te rennen. Even stoppen is óók iets doen.
Misschien wel de belangrijkste: kap met proberen de perfecte ouder te zijn. Psycholoog en moeder van vier kinderen Eileen Kennedy-Moore ziet dat ouders zichzelf soms een nogal onmogelijke opdracht geven. We denken dat we altijd rustig moeten blijven, precies het juiste moeten zeggen en bij iedere driftbui moeten reageren alsof we zojuist cum laude zijn afgestudeerd in gentle parenting.
Spoiler: dat gaat niet gebeuren. Zeker op sociale media lijkt het soms alsof iedere andere ouder volledig zen blijft terwijl een peuter krijsend een bord pasta tegen de muur gooit.
In werkelijkheid zijn relaties rommelig. Opvoeden is rommelig. Mensen zijn rommelig. Je gaat soms te hard reageren. Iets verkeerd aanpakken. Ongeduldig zijn. Je excuses aanbieden. En het de volgende keer anders proberen. Dat betekent niet meteen dat je een slechte ouder bent. Zoals Kennedy-Moore het samenvat: als je niet blij bent met hoe je iets hebt aangepakt, bedenk dan wat je de volgende keer anders kunt doen.
Goed ouderschap draait niet om nooit de mist in te gaan. Het draait erom dat je terugkomt, bijstuurt en het opnieuw probeert. En soms ook gewoon om diepvriespizza. Niemand is perfect.
Altijd moe, sneller geïrriteerd en stiekem behoefte om even voor iedereen weg te lopen? Dat hoeft niet zomaar bij het ouderschap te horen. Je leest het hier.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Over babynamen valt natuurlijk niet te twisten. Toch moest Defano Holwijn even met zijn ogen knipperen toen hij een geboortebord voor een pasgeboren jongetje zag.
