Beeld: Getty Images
Een favoriet kind not done? Uit onderzoek blijkt dat ouders wel degelijk favorieten hebben. En dat is meestal hun oudste kind. En hun dochter(s). Sorry, zoons.
Oh, die eeuwige strijd tussen broers en zussen. Elk kind denkt dat het een vaststaand feit is: “Papa vindt mijn broer/zus leuker!” of “Mama luistert altijd beter naar hem dan naar mij!” En als ouders beweren wij stellig dat dat écht niet zo is. Maar nu blijkt dat er echt verschillen zijn in hoe ouders hun kinderen behandelen. En dat pakt helaas niet altijd goed uit voor zonen.
Volgens internationaal onderzoek hebben ouders namelijk een voorkeur voor dochters, oudste kinderen en – sorry chaosmakers – de wat consciëntieuzere en makkelijkere types. Jep, het brave kind dat netjes doet wat het gezegd wordt, blijkt vaker de favoriet te zijn. Ai.
Dit verschil in behandeling tussen kinderen onderling is niet altijd zonder gevolgen. Volgens de onderzoekers, Alexander Jensen en McKell Jorgensen-Wells, kan het minst favoriet zijn een flinke impact hebben op de ontwikkeling van een kind, zoals te lezen in The Guardian. Ze analyseerden data van bijna 20.000 deelnemers uit de VS, West-Europa en Canada, en vonden een patroon: ouders geven oudere kinderen vaak meer vrijheid en controle. De jongere kinderen blijven daardoor soms hangen in een minder zelfstandige rol, wat hun zelfvertrouwen niet altijd goed doet.
De resultaten laten zien dat ouders vaak de voorkeur geven aan dochters. Alleen de kinderen merkten dit vaak zelf niet op. Volgens de onderzoekers kan het ook komen dat ouders meisjes over het algemeen gemakkelijker op te voeden vinden en dat daar de voorkeur vandaan komt, niet zozeer van het geslacht.
Het blijkt namelijk dat ouders makkelijke kinderen ook als favoriet bestempelen. Ben je een ouder met een kind dat altijd netjes zijn huiswerk maakt, z’n bord leeg eet en dankjewel zegt? Dan is de kans groot dat dat kind nét wat vaker jouw voorkeur heeft. Volgens het onderzoek geven ouders namelijk licht de voorkeur aan kinderen die consciëntieus (denk aan georganiseerd en verantwoordelijk) of makkelijk in de omgang zijn.
Gelukkig is er ook nog goed nieuws: dat ouders verschillend omgaan met hun kinderen, betekent niet dat ze meer van het ene kind houden dan van het andere. Professor Karl Pillemer van Cornell University legt uit: “De problemen ontstaan wanneer gevoelens van voorkeur onder kinderen zich vertalen in het anders behandelen van de kinderen”, zei hij. “We kunnen niet bepalen hoe we ons voelen, maar we kunnen zeker bepalen hoe we ons gedragen tegenover onze kinderen.” Ouders doen vaak ontzettend hun best om geen voorkeuren te laten zien, maar de uitdaging zit in de manier waarop ze hun kinderen behandelen. Met andere woorden: je voelt misschien iets meer connectie met het ene kind, maar hoe je dat in de praktijk brengt, maakt het verschil.
Het onderzoek benadrukt dat ouders bewust moeten zijn van hun gedrag. Probeer je aandacht eerlijk te verdelen. En dan bedoelen ze natuurlijk wel positieve aandacht. Een beetje aandacht voor die minder uitgesproken zoon of jongere dochter kan al een groot verschil maken. En onthoud: niemand is perfect. Je hoeft echt niet elke dag een ouder-superheld te zijn. Als je maar blijft proberen om eerlijk en liefdevol te zijn, dan zit je meestal al goed.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
