Laura Ponticorvo is voor de tweede keer moeder geworden. De YouTuber is gisteren bevallen van een jongen: ‘Daar ben je dan, lieve Cinco’.
Lees verder onder de advertentie
Op Instagram schrijft de nieuwbakken mama. “Geboren op 28 juni en dat betekent gewoon dat ik je helemaal heb mogen voldragen. Gewoon 39 weken en 5 dagen. Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven.. een gezond knulletje die is gegroeid in een gezond lijf zonder de vergiftiging.”
Zwangerschapsvergiftiging
Haar eerste kindje, Giulia, kwam namelijk al met 34 weken al ter wereld nadat Laura met een zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis belandde. Deze tweede zwangerschap kon Laura dan ook niet lang genoeg duren. “De vorige zwangerschap eindigde zo abrupt. Ik had nog geen kleertjes gewassen, de voorpret van het zwanger-zijn was voor mijn gevoel pas net begonnen… had ik ineens een kindje in couveuse liggen. Daarom kan het me nu niet lang genoeg duren. Ik kijk er echt naar uit om een soort waggelende eend te worden, haha.”
Lees verder onder de advertentie
Magisch moment
Laura droeg deze zwangerschap uit, gezond en wel, en maakte gister een ‘prachtige en bijzondere bevalling mee’, genaamd Mother Assisted C-Section. “Bij deze keizersnede til je als moeder je kindje zelf uit je buik in plaats van de gynaecoloog. Een magisch moment was dit voor ons en we zijn zo blij dat we dit hebben mogen ervaren. Een rustige bevalling met een mooie landing voor ons zoontje, samen met een geweldig team om ons heen die alles hebben begeleid waardoor dit voor ons echt helend is. Ons mannetje die gewoon op onze borst ligt in plaats van in de couveuse? Ons mannetje die gewoon mee naar huis mag? Ja! We did it!’
Lees verder onder de advertentie
Laura sluit af met ‘Onze Cinco Pietro Miracolo Allegro is er! Ons prinsje, jouw vijfde (Cinco) wondertje geboren in operatie kamer 5 om 12:11, tel dat maar eens bij elkaar op… Dit was zijn pad, ons pad en het had echt zo moeten gaan allemaal. ‘
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.