Beeld: Instagram
Jennifer Hoffman (45) is in verwachting van haar tweede kindje. En dit keer pakt ze het anders aan.
Samen met haar partner Dorian Geis verwelkomt ze dit jaar opnieuw een baby. Eerder kregen ze in 2021 zoon Cooper. In een interview met Nouveau vertelt ze openhartig over deze zwangerschap en vooral over de rust die ze nu bewust opzoekt.
Waar haar eerste zwangerschap zich afspeelde in coronatijd, met alle stilte en rust van dien, is dat nu wel anders. “Toen was het coronatijd en was het heel rustig”, vertelt ze. “Heel gek, ik realiseer me ineens dat de baby in mijn buik meer lawaai meemaakt.” En dat inzicht zette haar aan het denken. Want ja, een peuter in huis, werkverplichtingen en het ‘gewone’ leven dat weer op volle toeren draait: het is een andere setting dan vier jaar geleden.
Tijdens het eerste trimester kampte Jennifer met flinke vermoeidheid, maar inmiddels voelt ze zich weer energiek. Toch heeft ze één duidelijke focus: minder stress, meer ontspanning. Ze verdiepte zich in wat spanning doet met een zwangere vrouw en haar baby. “Het is bewezen dat rust en zo min mogelijk stress heel veel doen voor een moeder en haar ongeboren kind.” Die gedachte neemt ze serieus. “Ik trek me eerder terug en zorg dat ik de baby zo veel mogelijk rust geef.”
Dat Jennifer dit nog een keer mag meemaken, voelt voor haar extra bijzonder. Na haar relatiebreuk met Henry van Loon in 2017 hield ze er rekening mee dat ze misschien geen kinderen zou krijgen. Tot ze Dorian ontmoette. De man die ze naar eigen zeggen zelf heeft ‘gemanifesteerd’. “Ik wilde een man die niet in pak naar zijn werk hoeft. Die me kan vrijlaten en me echt ziet.” En dat lijkt gelukt. Samen vormen ze een gezin met zoon Cooper en straks dus nog een kleintje erbij.
Hoewel de baby eerst nog veilig in mama’s buik zit, dromen Jennifer en Dorian al voorzichtig over de toekomst. Misschien zelfs buiten Nederland. “Dorian en ik dromen van een bestaan in Costa Rica, Portugal, Spanje misschien. Op zoek naar een plek waar een kind een kind kan zijn”, legt ze uit. Minder consumptiemaatschappij, meer natuur, meer samen. “Ik voel enorme woede naar de consumptiemaatschappij, naar hoe we met kinderen omgaan, met schermen en het hele schoolsysteem”, vertelt ze. In huis hebben ze daarom alleen boven een tv, die alleen op zaterdagochtend aan mag. “Regelmatig voel ik de drang om ergens heen te gaan waar we hieraan kunnen ontsnappen.”
Of die droom werkelijkheid wordt, moet nog blijken. Voor nu ligt de focus vooral op een rustige zwangerschap en genieten van wat komt.
Eerder was Jennifer Hoffman al openhartig over haar miskramen. Je leest haar verhaal hier.
Bron: RTL Boulevard
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
